نهى از غيبت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در خطبه حَجة الوداع ـ: اى مردم! همانا خون ها و اموال و اَعراض شما بر شما حرام (محترم) است، همچون حرمت اين روزِ شما در اين ماهِ شما در اين شهرِ شما. هر آينه، خداوند، غيبت را حرام كرد، همچنان كه مال و خون را حرام گردانيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به عايشه كه به ايشان گفت: تو را از صفيّه همين بس كه چنين و چنان است، و مقصودش اين بود كه قدْ كوتاه است ـ: هر آينه، سخنى گفتى كه اگر با آب دريا آميخته شود، آن را مى آلايد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب معراج، مردمى را ديدم كه چهره هاى خود را با ناخن هايشان مى خراشند. پرسيدم: «اى جبرئيل! اينها كيستند؟». گفت: اينها كسانى هستند كه غيبت مردم را مى كنند و آبرويشان را مى برند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون به معراج بُرده شدم، بر مردمى گذشتم كه ناخن هايى از مس داشتند وچهره ها و سينه هاى خود را ناخن مى كشيدند. پرسيدم: «اينها كيستند، اى جبرئيل؟». گفت: اينان، كسانى هستند كه گوشتِ مردم را مى خورند و با آبروى آنها بازى مى كنند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غيبت نكردن نزد خداوند عز و جل، محبوب تر از ده هزار ركعت نماز مستحبّى است.

المعجم الأوسطـ به نقل از جابر بن عبد اللّه و ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «غيبت كردن، بدتر از زِناست». گفته شد: چگونه؟ فرمود: «مرد، زنا مى كند و سپس توبه مى نمايد و خدا توبه اش را مى پذيرد؛ امّا غيبت كننده آمرزيده نمى شود، تا زمانى كه غيبت شونده، او را ببخشد».