اجابت كردنِ دعوت مؤذّن

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بانگ [اذان] را شنيدى، دعوتگر خداى عز و جل را اجابت كن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بانگ [اذان] را شنيديد، [براى نماز] برخيزيد؛ زيرا اين بانگ، حقّى از [حقوق]خداوند است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بانگ رستگارى (حىَّ على الفلاح) را بشنود و آن را اجابت نكند، او نه از ماست و نه تنهاست. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس [نداى] دعوتگر خدا را لبّيك بگويد، فرشتگان برايش آمرزش مى طلبند و بدون حسابرسى، به بهشت مى رود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاسخ گفتن به [نداى] مؤذّن، رحمت است و پاداش آن، بهشت است و هر كس [به آن]پاسخ نگويد، در روز قيامت، من مدّعى او مى شوم. پس خوشا به حال كسى كه دعوتگر خدا را اجابت كند و ره سپار مسجد شود! و دعوتگر خدا را اجابت نمى كند و به سوى مسجد نمى رود، مگر مؤمنى كه اهل بهشت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس اذان را بشنود و اجابت كند، نزد خداوند از سعادتمندان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پاسخ گفتن [به نداى] مؤذّن، كفّاره گناهان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس [نداى] مؤذّنان را اجابت كند، او و توبه كنندگان و شهيدان، در يك سطح خواهند بود و در آن هنگام كه مردم در بيم به سر مى برند، آنان را بيمى نخواهد بود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه مؤذّنان و عالمان را اجابت كند، روز قيامت، زير پرچم من خواهد بود و در بهشت، همسايه من است، و نزد خداوند، پاداش شصت شهيد را دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بانگ [اذان] را شنيدى، اجابتش كن و آرام و باوقار باش. اگر [در صف جماعتْ]جاى خالى يافتى، [در همان جا نماز بخوان،] وگرنه، برادرت را در فشار قرار مده. و فقط به گونه اى كه گوش هاى خودت بشنوند، بخوان [و نه با صداى بلند]، و بغلْ دستى ات را اذيّت نكن، و چونان نماز شخص وداع كننده [كه گويى آخرين نماز زندگى اش را مى خواند،]نماز بخوان.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ پس از ذكر اين سخن خداوند كه: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! هر گاه براى نماز روز جمعه بانگ داده شد، به سوى ذكر خدا بشتابيد و داد و ستد را رها كنيد؛ كه اين براى شما بهتر است، اگر بدانيد» ـ: كسى كه اذان را مى شنود و آن را اجابت مى كند، فغان جهنّم را نخواهد شنيد.

سنن أبى داوودـ به نقل از ابو رَزين ـ: ابن اُمّ مكتوم، از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد: اى پيامبر خدا! من مردى نابينايم و خانه ام [از مسجدْ] دور است و عصاكش مناسبى هم ندارم. آيا رخصت دارم كه در خانه ام نماز بخوانم؟ فرمود: «آيا بانگ [اذان] را مى شنوى؟». گفت: آرى. فرمود: «برايت رخصتى نمى يابم».

مسند ابن حنبلـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: ابن اُمّ مكتوم نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! منزل من، دور است و شخصى نابينا هستم، و اذان را هم مى شنوم. فرمود: «اگر اذان را مى شنوى، اجابتش كن [و ره سپار مسجد شو]، حتّى اگر [به آمدنِ]چهار دست و پا يا سينه خيز باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جفاى تمام است و كفر و نفاق است كه كسى [صداى]مُنادى خدا را بشنود كه بانگ اذان سر مى دهد و به رستگارى فرا مى خواند، امّا اجابتش نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از بدبختى و ناكامىِ مؤمن، همين بس كه صداى مؤذّن را بشنود كه به نماز فرا مى خواند، ولى اجابتش نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر سُرب مذاب در گوش هاى فرزند آدم بريزى، برايش بهتر از آن است كه اذان را بشنود و آن را اجابت نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دعوتگر خدا را اجابت نكند، او را از اسلام، نصيبى نيست، و هر كس اجابت كند، بهشتْ مشتاق اوست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس بانگ [اذان] را بشنود و آن را اجابت نكند، نمازش نماز نيست، مگر آن كه عذرى داشته باشد.