بلند كردن صدا

2 حدیث
مسند ابن حنبل عن ابن أبي صعصعة عبد اللّه بن عبد الرحمن عن أبيه۱: قالَ لي أبو سَعيدٍوكانَ في حُجرَةٍ فَقالَ لي: يا بُنَيَّ إذا أذَّنتَ فَارفَع صَوتَكَ بِالأَذانِ، فَإِنّي سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: لَيسَ شَيءٌ يَسمَعُهُ إلّا شَهِدَ لَهُ؛ جِنٌّ ولا إنسٌ ولا حَجَرٌ. ۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن ابى صَعصعه عبد اللّه بن عبد الرحمان، از پدرش ـ: ابو سعيد كه در حُجره اى بود، به من گفت: فرزندم! هر گاه اذان گفتى، با صداى بلند اذان بگو؛ زيرا شنيدم كه پيامبر خدا مى فرمود: «هيچ چيزى نيست كه بانگ اذان را بشنود، مگر اين كه به آن، شهادت مى دهد، جِن باشد يا اِنس و يا سنگ».
۱.جاء في المصدر في ذيل الحديث: «الصواب: عبد الرحمن بن عبد اللّه بن عبد الرحمن بن أبي صعصعة».
۲.مسند ابن حنبل: ج 4 ص 15 ح 11031.
سنن ابن ماجة عن أبي سعيد الخدري:إذا كُنتَ فِي البَوادي فَارفَع صَوتَكَ بِالأَذانِ، فَإِنّي سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: لا يَسمَعُهُ جِنٌّ ولا إنسٌ ولا شَجَرٌ ولا حَجَرٌ إلّا شَهِدَ لَهُ. ۱
سنن ابن ماجةـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: هر گاه در بيابان بودى، صدايت را به اذان بلند كن؛ زيرا از پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود: «هيچ جِن و اِنس و درخت و سنگى نيست كه بانگ اذان را بشنود، مگر اين كه به آن، شهادت مى دهد».
۱.سنن ابن ماجة: ج 1 ص 239 ح 723؛ مجمع البيان: ج 10 ص 799.