دعا كردن

سنن أبى داوودـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! مؤذّنان بر ما فضيلت دارند. پيامبر خدا فرمود: «هر چه آنها مى گويند، تو نيز بگو، و چون تمام كردى، [از خداوند،]درخواست كن تا به تو عطا شود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه مؤذّنْ بانگ [اذان] سر دهد، درهاى آسمانْ گشوده مى شوند و دعا مستجاب مى گردد. پس كسانى كه اندوه يا گرفتارى اى دارند، گوش به زنگ [بانگ] مؤذّن باشند و چون مؤذّنْ دو تكبير گفت، آنان نيز تكبير بگويند و چون شهادت گفت، شهادت بگويند و هر گاه گفت: «حىَّ على الصلاة»، بگويند: «حىَّ على الصلاة» و هر گاه گفت: «حىَّ على الفلاح»، بگويند: «حىَّ على الفلاح» و سپس بگويند: «بار خدايا، پروردگارا! ما را بر اين فراخوانِ راستينِ اجابت شده ـ كه به واسطه آن، دعوت حق و كلمه تقوا اجابت مى شود ـ زنده بدار و بر آن بميران و بر آن برانگيز و زنده و مرده ما را در زمره بهترين هاى اهل آن قرار بده». آن گاه، حاجت خود را از خدا بخواهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه صداى اذانِ مؤذّن را شنيديد، بگوييد: بار خدايا! قفل را از دل هاى ما، به بركت يادت، بردار و نعمت و فضل خود را بر ما كامل گردان و ما را در شمار بندگان شايسته ات قرار ده.

عمل اليوم و الليلة، ابن سُنّى:پيامبر خدا، هر گاه بانگ «حىَّ على الفلاحِ» مؤذّن را مى شنيد، مى گفت: «بار خدايا! ما را از رستگاران قرار بده».

سنن أبى داوودـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا به من تعليم داد كه در هنگام اذان مغرب بگويم: «بار خدايا! اين، [نشانه]آمدن شبِ تو و سپرى شدن روزِ تو و صداهاى دعوتگران توست. پس مرا بيامرز».