دستور به ترك دروغِ جدّى و شوخى
3 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أنا زَعيمٌ بِبَيتٍ في رَبَضِ الجَنّةِ، وبَيتٍ في وَسَطِ الجَنَّةِ، وبَيتٍ في أعلَى الجَنّةِ، لِمَن تَرَكَ المِراءَ وإن كانَ مُحِقّا، ولِمَن تَرَكَ الكذبَ وإن كانَ هازِلاً، ولِمَن حَسُنَ خُلُقُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من براى كسى كه مجادله را رها كند، هر چند حق با او باشد و كسى كه دروغ را هر چند به شوخى، وا گذارد و كسى كه اخلاقش را نيكو گردانَد، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت، ضمانت مى كنم.
۱.الخصال: ص 144 ح 170 عن جبلة الافريقي، بحارالأنوار: ج 2 ص 128 ح 8.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ الكِذبَ لا يَصلَحُ مِنهُ جِدٌّ ولا هَزلٌ، ولا أن يَعِدَ الرجُلُ ابنَهُ ثُمّ لا يُنجِزَ لَهُ، إنّ الصِّدقَ يَهدي إلَى البِرِّ، وإنَّ البِرَّ يَهدي إلَى الجَنَّةِ، وإنّ الكذبَ يَهدي إلَى الفُجورِ، وإنّ الفُجورَ يَهدي إلَى النارِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دروغ، چه جدّى و چه شوخى آن، درست نيست. همچنين درست نيست كه مرد به فرزند خود وعده اى بدهد و به آن عمل نكند. همانا راستگويى، به نيكى، ره نمون مى شود و نيكى به بهشت، هدايت مى كند و همانا دروغ، به انحراف [از مسير حق] مى كشانَد و انحراف [از مسير حق]، به آتش، ره نمون مى شود.
۱.كنز العمال: ج 3 ص 622 ح 8217 عن ابن مسعود.