تشويق به ادب

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ يك از شما نبايد به مسجد، «مسجدك» بگويد؛ زيرا مسجد، خانه خداست و در آن، ذكر خدا مى شود. هيچ يك از شما نبايد به مُصحَف (قرآن)، «مصحف كوچك (كتابچه)» بگويد؛ زيرا كتاب خدا، باعظمت تر از آن است كه [حتّى نام آن] مُصغّر (كوچك) شود. هيچ يك از شما نبايد بگويد: بنده من و كنيز من؛ [زيرا]همه شما (مردان و زنان) بنده و كنيز [خدا]هستيد. و هيچ يك از شما نبايد به مرد بگويد: «مَرْدَك»، و يا به زن بگويد: «زَنَك».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در وصف مؤمن ـ: بسيار محتاط است، كم لغزش است، حركاتش مؤدّبانه است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من ادبْ آموخته خدا هستم و على، ادبْ آموخته من است. پروردگارم مرا به سخاوت و نيكى كردن فرمان داد و از بخل و سختگيرى بازَم داشت. در نزد خداوند عز و جل چيزى منفورتر از بخل و بدخويى نيست. بدخويى، عمل را تباه مى كند، آن سان كه سركه عسل را.

امام صادق عليه السلام:خداوند، فرستاده خود را تربيت كرد و فرمود: «اى محمّد! «عفو را بگير و به كار پسنديده فرمان ده و از نادانان رخ برتاب» ». [يعنى]فرمود: از ايشان آنچه آشكار و ميسّر است، بگير. و «عفو» يعنى حدّ وسط.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مؤمن، به ادب خداوند عز و جل رفتار مى كند؛ هر گاه خدا به [زندگىِ]او گشايش بدهد، او گشاده دستى مى كند، و هر گاه بر او تنگ بگيرد، او نيز دست نگه مى دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مؤمن، ادب نيكويى را از خداوندِ پاك و بلندمرتبه گرفته است. هر گاه خدا به [زندگىِ]او گشايش دهد، خود را در گشايش قرار مى دهد، و هر گاه بر او تنگ گيرد، او نيز [بر خود]تنگ مى گيرد.