هشدار درباره سرزنش كردن ديگرى به خاطر عيب هايش

6 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن عَيَّرَ أخاهُ بِذَنبٍ قَد تابَ مِنهُ لَم يَمُتْ حَتّى يَعمَلَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس برادر خود را براى گناهى كه از آن توبه كرده است، سرزنش كند، نمى ميرد تا خود، آن گناه را مرتكب شود.
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 113.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أذاعَ فاحِشَةً كانَ كمُبتَدِئها، ومَن عَيَّرَ مُؤمِنا بِشَيءٍ لَم يَمُتْ حَتّى يَركَبَهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس زشتكارى و گناهى را فاش كند، مانند كسى است كه آن را انجام داده است و هر كه مؤمنى را به چيزى سرزنش كند، نمى ميرد تا خود، مرتكب آن شود.
۱.الكافي: ج 2 ص 356 ح 2 عن اسحاق بن عمار عن الإمام الصادق عليه السلام، بحارالأنوار: ج 73 ص 384 ح 2.
عنه صلى الله عليه و آله:لا تُظهِرِ الشَّماتَةَ لِأخيكَ؛ فيَرحَمَهُ اللّهُ ويَبتَلِيَكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از گرفتارى برادرت اظهار شادى مكن، كه خداوند به او رحم مى كند و تو را گرفتار مى سازد.
۱.مسند الشهاب: ج 2 ص 78 ح 919 عن واثلة بن الأسقع.
عنه صلى الله عليه و آلهـ لِأعرابِيٍّ سَألَهُ أن يُوصِيَهُ ـ: عَلَيكَ بِتَقوَى اللّهِ فإنِ امرُؤٌ عَيَّرَكَ بِشَيءٍ يَعلَمُهُ فيكَ فَلا تُعَيِّرْهُ بِشَيءٍ تَعلَمُهُ فيهِ؛ يَكُنْ وَبالُهُ عَلَيهِ وأجرُهُ لَكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به درخواست عربى باديه نشين كه از ايشان خواست تا به او اندرزى دهد ـ: از خدا بترس و اگر كسى عيبى در تو دانست و به واسطه آن سرزنشت كرد، تو به واسطه عيبى كه از او مى دانى، سرزنشش مكن تا در نتيجه، گناه اين كار به گردن او باشد و پاداشش از آنِ تو.
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 110.
سنن أبي داوود عن أبي جري جابِر بن سليم:رَأيتُ رَجُلاً يَصدُرُ النّاسُ عَن رَأيِهِ، لا يَقولُ شَيئا إلّا صَدَروا عَنهُ، قُلتُ: مَن هذا؟ قالوا: هذا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ إلى أن قالَ: ـ قُلتُ: اِعهَدْ إلَيَّ، قالَ: لا تَسُبَّنَّ أحَدا، قالَ: فَما سَبَبتُ بَعدَهُ حُرّا ولا عَبدا ولا بَعيرا ولا شاةً. قالَ: ولا تَحقِرَنَّ شَيئا مِنَ المَعروفِ. وإنِ امرُؤٌ شَتَمَكَ وعَيَّرَكَ بِما يَعلَمُ فيكَ فَلا تُعَيِّرْهُ بِما تَعلَمُ فيهِ؛ فإنَّما وَبالُ ذلكَ عَلَيهِ. ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از ابو جرى، جابر بن سليم ـ: مردى را ديدم كه مردم از سرچشمه انديشه اش سيراب مى شوند و هر سخنى كه از دهانش خارج مى شود، مردم آن را مى قاپند. پرسيدم: اين مرد كيست؟ گفتند: او پيامبر خداست. [به پيامبر صلى الله عليه و آله] گفتم: مرا سفارشى مى كنى. فرمود: «به هيچ كس، ناسزا مگو». از آن پس، نه آزاده اى را دشنام دادم، نه برده اى را، نه شترى را، و نه گوسفندى را. فرمود: «هيچ كار خوبى را كوچك مشمار و دست كم مگير. اگر كسى به تو ناسزا گفت و به عيبى كه از تو مى داند، سرزنشت كرد، تو به واسطه عيبى كه از او سراغ دارى، سرزنشش مكن، كه در اين صورت، گناهش به گردن او خواهد بود».
۱.سنن أبي داوود: ج 4 ص 56 ح 4084.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ عز و جل خَلَقَ المُؤمِنَ مِن عَظَمَةِ جَلالِهِ وقُدرَتِهِ، فمَن طَعَنَ عَلَيهِ أو رَدَّ عَلَيهِ قَولَهُ فقَد رَدَّ عَلَى اللّهِ عز و جل. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل مؤمن را از عظمت جلال و قدرت خويش آفريد. پس هر كه بر او طعنه بزند، يا سخنش را رد كند و نپذيرد، سخن خداوند عز و جل را رد كرده است.
۱.الأمالي للطوسي: ص 306 ح 614 عن داوود بن كثير الرقّي عن الإمام الصادق عليه السلام، بحارالأنوار: ج 75 ص 142 ح 1.