حدیث دربارههشدار درباره سرزنش كردن ديگرى به خاطر عيب هايش
سنن أبي داوود عن أبي جري جابِر بن سليم:رَأيتُ رَجُلاً يَصدُرُ النّاسُ عَن رَأيِهِ، لا يَقولُ شَيئا إلّا صَدَروا عَنهُ، قُلتُ: مَن هذا؟ قالوا: هذا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ إلى أن قالَ: ـ قُلتُ: اِعهَدْ إلَيَّ، قالَ: لا تَسُبَّنَّ أحَدا، قالَ: فَما سَبَبتُ بَعدَهُ حُرّا ولا عَبدا ولا بَعيرا ولا شاةً. قالَ: ولا تَحقِرَنَّ شَيئا مِنَ المَعروفِ. وإنِ امرُؤٌ شَتَمَكَ وعَيَّرَكَ بِما يَعلَمُ فيكَ فَلا تُعَيِّرْهُ بِما تَعلَمُ فيهِ؛ فإنَّما وَبالُ ذلكَ عَلَيهِ. ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از ابو جرى، جابر بن سليم ـ: مردى را ديدم كه مردم از سرچشمه انديشه اش سيراب مى شوند و هر سخنى كه از دهانش خارج مى شود، مردم آن را مى قاپند. پرسيدم: اين مرد كيست؟
گفتند: او پيامبر خداست.
[به پيامبر صلى الله عليه و آله] گفتم: مرا سفارشى مى كنى.
فرمود: «به هيچ كس، ناسزا مگو».
از آن پس، نه آزاده اى را دشنام دادم، نه برده اى را، نه شترى را، و نه گوسفندى را.
فرمود: «هيچ كار خوبى را كوچك مشمار و دست كم مگير. اگر كسى به تو ناسزا گفت و به عيبى كه از تو مى داند، سرزنشت كرد، تو به واسطه عيبى كه از او سراغ دارى، سرزنشش مكن، كه در اين صورت، گناهش به گردن او خواهد بود».
۱.سنن أبي داوود: ج 4 ص 56 ح 4084.