مبلّغ نمونه

الخصالـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: پيامبر خدا فرمود:. اى مردم! امروز، چه روزى است؟». گفتند: روز حرام. سپس فرمود: «اى مردم! امروز، چه ماهى است؟». گفتند: ماه حرام. فرمود: «اى مردم! اين سرزمين، چه سرزمينى است؟». گفتند: سرزمينِ حرام. پيامبر خدا فرمود: «خداوند عز و جل به سانِ حرمت امروز و اين ماه و اين سرزمين، خون و مال و آبروىِ شما را تا روزى كه او را ملاقات كنيد، بر شما حرام كرده است. آگاه باشيد! بايد شاهدان شما [سخنم را] به غايبانتان برسانند. پيامبرى پس از من و امّتى پس از شما نخواهد بود». آن گاه، دو دست خود را چنان بالا برد كه سفيدى زير بغل هايش آشكار شد. آن گاه فرمود: «خداوندا! گواه باش كه من، ابلاغ كردم».

بحار الأنوارـ به نقل از زيد بن اَرقَم ـ: همراه پيامبر خدا، پس از انجام دادن حج، خارج شديم تا آن كه در جُحفه به غدير خم رسيديم. [پيامبر صلى الله عليه و آله] نماز ظهر را اقامه كرد. آن گاه، براى خطابه در ميان ما برخاست و فرمود: «اى مردم! آيا مى شنويد؟ من، فرستاده خدا به سوى شما هستم. من به زودى [به سوى خدا] فرا خوانده خواهم شد و از من و از شما سؤال خواهد شد. از من، پرسش خواهد شد كه آيا به شما ابلاغ كرده ام، و از شما خواهند پرسيد: آيا به شما ابلاغ شده است؟ در اين صورت، شما چه خواهيد گفت؟». گفتيم: اى پيامبر خدا! تو ابلاغ كردى و كوشش نمودى. فرمود: «خدايا! گواه باش، و من از جمله گواهان خواهم بود».

مسند ابن حنبلـ به نقل از سَمَرة بن جُندب ـ: پيامبر خدا فرمود: «اى مردم! شما را به خدا سوگند مى دهم، اگر مى دانيد كه من در رساندن چيزى از رسالت هاى پروردگارم كوتاهى كرده ام، مرا از آن، باخبر سازيد تا رسالت هاى پروردگارم را چنان كه شايسته رساندن است، ابلاغ كنم و اگر مى دانيد كه من، رسالت هاى پروردگارم را رسانده ام، مرا از آن، باخبر كنيد». اشخاصى برخاستند و گفتند: گواهى مى دهيم كه تو، رسالت هاى پروردگارت را ابلاغ كرده اى و براى امّتت، خيرخواهى كرده اى و آنچه بر عهده داشته اى، ادا كرده اى.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از اَ نَس ـ: آخرين سخنى كه پيامبر خدا فرمود، اين جمله بود: «اى پروردگارِ باجلالت و بلندمرتبه! ابلاغ كردم» و آن گاه، جان به جان آفرين، تسليم كرد.