حدیث دربارهمعناى پارسايى

عنه صلى الله عليه و آله:تُفتيكَ نَفسُكَ، ضَعْ يَدَكَ على صَدرِكَ، فإنّهُ يَسكُنُ لِلحَلالِ، ويَضطَرِبُ مِن الحَرامِ، دَعْ مايُريبُكَ إلى ما لا يُريبُكَ، وإن أفتاكَ المُفتُونَ، إنَ المؤمنَ يَذَرُ الصَّغيرَ مَخافَةَ أن يَقعَ في الكَبيرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نفْس (وجدانِ) تو، خود، به تو فتوا مى دهد. دستت را روى سينه ات بگذار؛ در برابر حلال، آرام مى گيرد و از حرام، مضطرب و بى قرار مى شود. آنچه تو را به شك (اضطراب) مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك (اضطراب) نمى اندازد، چنگ بزن، هرچند فتوا دهندگان، [خلاف آن را] به تو فتوا دهند. مؤمن از ترس آن كه به مشكل بزرگ ترى نيفتد، [مشكل]كوچك را رها مى كند.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 431 ح 7306 نقلاً عن الحكيم عن عثمان بن عطاء عن أبيه.

احادیث دیگر این موضوع

۸