حدیث دربارهمعناى پارسايى

عنه صلى الله عليه و آله:اِجعَلوا بَينَكُم وبَينَ الحَرامِ سِترا مِن الحَلالِ، مَن فَعلَ ذلكَ استَبرَأ لِعِرضِهِ ودِينِهِ، ومَن أرتَعَ فيهِ كانَ كالمُرتِعِ إلى جَنبِ الحِمى يُوشِكُ أن يَقَعَ فيهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ميان خود و حرام، پرده اى از حلال بكشيد. هر كه چنين كند، آبرو و دين خود را نگه مى دارد و هر كه در آن (نزديكىِ حرام) بچراند، مانند كسى است كه [دام هاى خود را]در كنار قرقگاه بچراند و نزديك است كه وارد آن شود.

۱.كنز العمّال: ج 3 ص 426 ح 7274 عن النعمان بن بشير.

کلیدواژه‌ها پارسایی حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسايى، سَرور اعمال است. هر كس پارسايى اى نداشته باشد كه هر گاه در خلوت با نافرمانىِ خدا رو به رو شد، او را از ارتكاب آن باز دارد، خداوند به ديگر اعمال او توجّهى نمى كند؛ زيرا پارسايى، ترس از خداست در نهان و آشكار، و ميانه روى است در تهى دستى و توانگرى، و مراعات عدالت است در خشنودى و خشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پارسا كسى است كه به هنگام پيش آمدن شبهه، درنگ كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه به شبهات عمل مى كند، شراب را به نام نبيذ، رشوه را به نام هديه و باج را به نام زكات، حلال مى شمارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حلال، روشن است و حرام نيز روشن است و ميان آن دو، امورى شبهه ناك هستند كه بسيارى از مردم، [حُكم] آنها را نمى دانند. پس هر كه از شبهات بپرهيزد، آبرو و دين خود را حفظ كرده است و هر كه در شبهات وارد شود، به حرام مى افتد، مانند چوپانى كه در اطراف قُرُقگاه مى چراند و [همواره] نزديك است كه وارد آن شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امور، سه گونه اند: امرى كه درستىِ آن بر تو روشن است، پس آن را دنبال كن؛ امرى كه نادرستىِ آن بر تو آشكار است، پس از آن دورى كن؛ و امرى كه در آن، اختلاف است، پس آن را به خداوند عز و جل ارجاع ده.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حلال، روشن است و حرام نيز روشن. پس آنچه را كه شك دارى، رها كن و به آنچه شك ندارى، چنگ بزن.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آنچه را در آن شك دارى، رها كن و به آنچه شك ندارى، چنگ بزن؛ زيرا فقدان چيزى را كه براى خداوندْ رهايش كرده اى، هرگز احساس نخواهى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو رفاعه ـ: هرگز چيزى را به خاطر خدا رها نمى كنى، مگر اين كه خداوند، بهتر از آن را به تو عوض مى دهد.