حدیث دربارهاهل بيت عليهم السلام

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن سَرَّهُ أن يَحيا حَياتي ويَموتَ مَماتي، ويَسكُنَ جَنَّةَ عَدنٍ غَرَسَها ۱ رَبّي، فَليُوالِ عَلِيّا مِن بَعدي، وَليُوالِ وَلِيَّهُ، وَليَقتَدِ بِالأَئِمَّةِ مِن بَعدي؛ فَإِنَّهُم عِترَتي، خُلِقوا مِن طينَتي، رُزِقوا فَهما وعِلما، ووَيلٌ لِلمُكَذِّبينَ بِفَضلِهِم مِن اُمَّتِي، القاطِعينَ ۲ فيهِم صِلَتي، لا أنالَهُمُ اللّهُ شَفاعَتي. ۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه خوش دارد چون من زندگى كند و چون من بميرد و در باغ بهشتى كه پروردگارم [درختانِ] آن را كاشته است، سكنا گزيند، بايد پس از من، ولايت على را بپذيرد، و دوست او را دوست بدارد، و به امامانِ پس از من اقتدا كند؛ زيرا آنان خانواده من اند، از سرشت من آفريده شده اند، و از فهم و دانشْ برخوردارند. واى بر آن عدّه از امّتم كه فضيلت آنان را انكار كنند و حرمتِ خويشاوندىِ من با آنان را پاس ندارند. خداوند، شفاعت مرا شامل حال آنها نكناد!
۱.في كنز العمّال: ج 12 ص 103 ح 34198 «التي غَرَسَها».
۲.في المصدر: «للقاطعين»، والتصويب من تاريخ دمشق وكنز العمّال.
۳.حلية الأولياء: ج 1 ص 86 عن ابن عبّاس.

احادیث دیگر این موضوع

۲
صحيح مسلمـ به نقل از زيد بن ارقم ـ: روزى، پيامبر خدا در آبگاهى به نام «خُم» در راه ميان مكّه و مدينه، براى ما به خطبه ايستاد و حمد و ثناى خداوند را به جاى آورد و پند و اندرز داد و آن گاه فرمود: «و اينك ـ اى مردم ـ بدانيد كه من هم يك بشرم و زود است كه پيكِ [مرگ، از سوى]پروردگارم بيايد و دعوتش را اجابت كنم. من در ميان شما، دو چيز گران بها ابن اثير درباره ناميده شدن كتاب خدا و عترت به «ثقلين»، گفته است: دليلش اين است كه گرفتن آن دو و عمل به آنها، سنگين است. و به هر چيز خطير و ارزشمند، «ثَقَل» گفته مى شود. پس پيامبر صلى الله عليه و آله آن دو را براى بزرگداشت منزلت آنها و سترگ و عالى داشتن جايگاهشان، ثقلين ناميده است (النهاية: ج 1 ص 216). بر جاى مى گذارم: نخستينِ آن دو، كتاب خداست كه در آن، هدايت و نور است. پس كتاب خدا را بگيريد و بدان چنگ زنيد». پيامبر صلى الله عليه و آله به كتاب خدا ترغيب و تشويق كرد. سپس فرمود: «و [دوم،]اهل بيتِ من. خدا را درباره اهل بيتم به شما يادآورى مى كنم، خدا را درباره اهل بيتم به شما يادآورى مى كنم، خدا را درباره اهل بيتم به شما يادآورى مى كنم».