حدیث دربارهدرازگويى
أعلام الدّين:رَأَى [النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله] أعرابِيّا يَتَكَلَّمُ فَطَوَّلَ، فَقالَ لَهُ: كَم دونَ لِسانِكَ مِن حِجابٍ؟ فَقالَ: شَفَتايَ وأسناني. فَقالَ عليه السلام: فَتَثَبَّت وَاقتَصِر؛ فَإِنَّ اللّهَ تَعالى يَكرَهُ الاِنبِعاقَ فِي الكَلامِ، فَنَضَّرَ اللّهُ وَجهَ امرِئٍ أوجَزَ في كَلامِهِ، وَاقتَصَرَ عَلى حاجَتِهِ! ۱
أعلام الدين:[پيامبر خدا] مرد باديه نشينى را ديد كه سخن مى گويد و آن را طولانى كرده است. به او فرمود: «زبانت چند حجاب دارد؟».
گفت: دو لب و دندان هايم.
فرمود: «پس استوار و كوتاه سخن بگو؛ زيرا خداوند متعال، فزونى در گفتار را ناپسند مى شمُرَد. خداوند، چهره كسى را كه گفتارش را كوتاه كند و به نيازش بسنده كند، شاداب سازد!».
۱.أعلام الدين: ص 275.