حدیث دربارهكيفر مبلّغ بى عمل

عنه صلى الله عليه و آله:يُؤتى بِعُلَماءِ السَّوءِ يَومَ القِيامَةِ فَيُقذَفونَ في نارِ جَهَنَّمَ، فَيَدورُ أحَدُهُم في جَهَنَّمَ بِقُصبِهِ كَما يَدورُ الحِمارُ بِالرَّحى، فَيُقالُ لَهُ: يا وَيلَكَ! بِكَ اهتَدَينا، فَما بالُكَ؟! قالَ: إنّي كُنتُ اُخالِفُ ما كُنتُ أنهاكُم. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز قيامت، عالمان بد را مى آورند و در آتش جهنّم مى افكنند. برخى از ايشان به روده، به سانِ چرخيدن الاغ به دور آسياب، چرخانده مى شوند. به او گفته مى شود: واى بر تو! ما به دست تو هدايت شده ايم. تو را چه شده است؟ مى گويد: آنچه شما را از آن نهى مى كردم، خودم بر خلاف آن، رفتار مى كردم.

۱.كنز العمّال: ج 10 ص 207 ح 29097 نقلاً عن ابن النجّار عن أبي هريرة.

کلیدواژه‌ها تبلیغ حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی آفات تبلیغ +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در شب معراج به مردمى برخوردم كه لب هاى آنان را با قيچى هايى از آتش مى بُريدند و هرچه بُريده مى شد، جايش پُر مى شد. گفتم: «اى جبرئيل! اينها چه كسانى اند؟». گفت: سخنوران امّت تو اند كه بدانچه مى گويند، عمل نمى كنند و كتاب خدا را مى خوانند؛ امّا آن را به كار نمى بندند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شب معراج به مردمى برخوردم كه لب هاى آنان را با قيچى هايى از آتش مى بُريدند. من گفتم: اينان، چه كسانى اند؟ گفتند: سخنورانى از مردم دنيا هستند كه مردم را به نيكوكارى فرمان مى دهند؛ امّا خود را فراموش مى كنند، در حالى كه قرآن مى خوانند. آيا نمى انديشند؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در جهنّم، آسياب هايى است كه با عالمان مى چرخند. آنان كه در دنيا ايشان را مى شناخته اند، چون آنان را مى بينند، مى گويند: چه كسى شما را بدين جا كشانده، در حالى كه ما از شما دانش آموخته ايم؟ مى گويند: ما شما را به كارى فرمان مى داديم و خود، با انجام دادن كارى ديگر با شما مخالفت مى كرديم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! گروهى از بهشتيان، گروهى از جهنّميان را مى بينند. به آنان مى گويند: چه چيزى شما را در آتش افكنده است، در حالى كه ما به يُمن ادب و علم آموزى از شما به بهشت وارد شده ايم؟ در پاسخ مى گويند: ما شما را به نيكى فرمان مى داديم؛ امّا خود به آن، عمل نمى كرديم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شخصى را روز قيامت مى آورند و در آتش، افكنده مى شود و روده هاى او در آتش، فرو مى افتند و چنان كه الاغ به دور آسيابش مى چرخد، دورِ خود مى چرخد. جهنّميان به دور او گِرد آمده، مى گويند: فلانى! تو را چه شده است؟ آيا تو ما را به معروف، فرمان نمى دادى و از منكر، بازمان نمى داشتى؟ مى گويد: شما را به معروف، فرمان مى دادم؛ امّا خود، بدان عمل نمى كردم و از منكرْ نهى تان مى كردم؛ امّا خود از آن اجتناب نمى نمودم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ده دسته از امّت مرا به صورت پراكنده محشور مى كنند:. برخى از آنان، كَر و لال و فاقد عقل اند، و برخى زبانشان را مى جَوَند و چرك از دهانشان خارج مى شود. آنان كه زبان هاى خود را مى جَوَند، عالمان و قاضيانى اند كه كردارشان با گفتارشان هماهنگ نبوده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس مردم را به گفتار يا كردارى دعوت كند و خود بدان عمل نكند، هماره، مشمول خشم خداست تا آن كه از اين كار بِايستد، يا بدانچه مى گويد يا بدانچه فرا مى خوانَد، عمل كند.