شايستگان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت فرا رسد، خداوند، همه نيكوكاران را در يك جا جمع مى كند و مى فرمايد: «اين، كار شايسته (معروف) شماست كه قبول كرده ام. آن را بگيريد». مى گويند: خداى ما، سرور ما! با آن، چه كنيم، كه تو از ما به آن شايسته ترى؟ خودت آن را بگير. خداوند عز و جل مى فرمايد: «من با آن، چه كنم؟ منى كه به معروف شناخته شده ام؟! شما آن را برگيريد و به گناهْ آلودگان ببخشيد». همانا انسانْ دوستش را ديدار مى كند كه كوهى از گناه بر دوش دارد. پس بخشى از معروفِ خود را به او مى بخشد و او به سبب همان، وارد بهشت مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به على عليه السلام ـ: اى على! عمل شايسته (معروف) را از مهربانان امّتم بجوييد تا در پناه آنان زندگى كنيد، و آن را از سنگ دلان مجوييد؛ چرا كه بر آنان لعنت فرود مى آيد. اى على! خداى متعال، معروف را آفريد و براى آن، اهلى آفريد و آن را براى آنان محبوب ساخت و كارهاى نيكشان را در نظرشان محبوب ساخت و جويندگان معروف را به سمت آنان روانه كرد؛ همان گونه كه آب را در زمين خشك شوره زار، جارى ساخت تا به سبب آن، [زمينِ خشك] زنده شود و بدين سبب، ساكنان آن زمين نيز حيات يابند. اى على! اهل معروف در دنيا، در آخرت هم اهل معروف اند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال به ذو القَرنَين وحى كرد كه: «به عزّت و جلالم سوگند، هيچ آفريده اى را نيافريدم كه نزد من، محبوب تر از عمل شايسته (معروف) باشد، و براى آن نشانه اى قرار خواهم داد: هر كس را ديدى كه عمل شايسته را در نظرش محبوب ساخته ام و نيز نيكى جستن از او را براى مردم، محبوب ساخته ام، پس او را دوست بدار و با او دوستى كن؛ چرا كه من دوستش دارم و او را به دوستى برگزيده ام؛ و هر كس را ديدى كه عمل شايسته را در نظرش ناخوشايند ساخته ام و مردم را از نيكى جستن از او، بى رغبت كرده ام، پس تو نيز او را دشمن بدار و با او پيمان دوستى مبند؛ چرا كه او از بدترينْ آفريده هاى من است».