حدیث دربارهتكامل براى انبيا و اوليا

مسند ابن حنبل عن عبد الرحمن بن شيبة:إنَّ عائِشَةَ أخبَرَتهُ أنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله طَرَقَهُ وَجَعٌ، فَجَعَلَ يَشتَكي ويَتَقَلَّبُ عَلى فِراشِهِ. فَقالَت عائِشَةُ: لَو صَنَعَ هذا بَعضُنا لَوَجَدتَ ۱ عَلَيهِ؟ فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله: إنَّ الصّالِحينَ يُشَدَّدُ عَلَيهِم، وإنَّهُ لا يُصيبُ مُؤمنا نَكبَةٌ مِن شَوكَةٍ فَما فَوقَ ذلِكَ إلّا حُطَّت بِهِ عَنهُ خَطيئَةٌ، ورُفِعَ بِها دَرَجَةٌ. ۲

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد الرحمان بن شيبه ـ: عايشه [به من] خبر داد كه پيامبر خدا بيمار شد و شروع كرد به ناله كردن و به خود پيچيدن. عايشه [به پيامبر صلى الله عليه و آله] گفت: اگر بعضى از ما اين كار را مى كرد، بر او خشم مى گرفتى. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «بر نيكوكاران، سخت گرفته مى شود و به مؤمن، هيچ آسيبى (از رفتن خار در تنش گرفته تا بالاتر از آن) نمى رسد، جز اين كه با آن، گناهى از او ريخته مى شود و با آن، يك درجه بالا مى رود».

۱.وَجَدَ عليه: غَضِبَ (تاج العروس: ج 5 ص 294 «وجد»).

۲.مسند ابن حنبل: ج 9 ص 505 ح 25319 و ج 10 ص 36 ح 25862.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان مصیبت ها بلاها و شرور حکمت مصیبت ها +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا مَثَل بنده مؤمن، زمانى كه درد يا تب به او مى رسد، همانند آهن است كه در آتش، داخل مى شود تا ناخالصى اش زدوده شود و خالص گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ مصيبتى به مسلمان نمى رسد، جز اين كه خداوند به خاطر آن، از او در مى گذرد، حتّى خارى كه در تنش فرو مى رود.

امام باقر عليه السلام:وقتى اين آيه نازل شد: «هر كس بدى كند، در برابر آن، كيفر مى بيند» ، بعضى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: آيه اى از اين، سخت تر نيست. پيامبر خدا به آنان فرمود: «آيا در كارِ دارايى هايتان و خودتان و فرزندانتان گرفتار نشده ايد؟». گفتند: چرا. فرمود: «خدا به خاطر همان، براى شما نيكى ها مى نويسد و با آن، گناهان را محو مى كند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه گناهان بنده بسيار شدند و او داراى عملى نبود كه آنها را پاك كند، خداوند عز و جل او را به اندوه، گرفتار مى سازد تا گناهان او را پاك گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا بلا. براى پيامبران، درجه، و براى دوستان خدا، كرامت است.

امام صادق عليه السلام:از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيدند: گرفتارترينْ مردم در دنيا، كيان اند؟ فرمود: «پيامبران، سپس برترين هاى پس از آنان و [سپس]برترين هاى پس از آنان. مؤمن به اندازه ايمان و نيكى عمل هايش، مبتلا مى گردد. پس هر كس ايمانش كامل و عملش نيكو باشد، گرفتارى اش بيشتر، و هر كس ايمانش ناقص و عملش اندك باشد، گرفتارى اش اندك خواهد بود».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيش از آنچه خانواده بيمار، او را از غذاها [ى زيانبار] پرهيز مى دهند، خداوند متعال، مؤمن را از [آلودگى به] دنيا پرهيز مى دهد. همچنين نوازش خداوند عز و جل به مؤمن با گرفتار كردن، از نوازش پدر به فرزندش با خيرخواهى، شديدتر است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:رگى از مؤمن نمى زند، جز اين كه خداوند در برابر آن، گناهى را از او مى ريزد و برايش ثوابى مى نويسد و او را درجه اى بالا مى برد.