حدیث دربارهبهترينِ مؤمنان

صحيح البخاري عن أبي هريرة:إنَّ رَجُلاً أتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله يَتَقاضاهُ فَأَغلَظَ، فَهَمَّ بِهِ أصحابُهُ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: دَعوهُ؛ فَإِنَّ لِصاحِبِ الحَقِّ مَقالاً. ثُمَّ قالَ: أعطوهُ سِنّا مِثلَ سِنِّهِ. قالوا: يا رَسولَ اللّهِ، لا نَجِدُ إلّا أمثَلَ مِن سِنِّهِ. فَقالَ: أعطوهُ، فَإِنَّ مِن خَيرِكُم أحسَنَكُم قَضاءً. ۱
صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد كه از ايشان [حيوانى طلب داشت و] طلب خود را مى خواست؛ ولى با خشونت سخن گفت. اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله خواستند او را تنبيه كنند كه پيامبر خدا فرمود: «رهايش كنيد؛ همانا صاحب حق را سخنى است». سپس فرمود: «به او همتاى طلبش را بدهيد». گفتند: اى پيامبر خدا! چيزى نداريم، مگر بهتر از [حيوانِ]هم سنّ مال او. فرمود: «بدهيد. از بهترينِ شما، كسى است كه حقّ ديگرى را بهتر ادا كند».
۱.صحيح البخاري: ج 2 ص 809 ح 2183 و 8182 وفيه «خياركم» بدل «من خيركم».

احادیث دیگر این موضوع

۸
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از عياض بن سليمان ـ: پيامبر خدا فرمود: «برگزيدگانِ امّت من ـ بنابر آنچه ملكوتيان، مرا آگاهانيده اند ـ گروهى هستند كه در وسعت رحمت پروردگارشان عز و جل، در آشكارا مى خندند؛ امّا از بيم عذاب سخت پروردگارشان عز و جل، در نهان مى گريند؛ صبح و شام، در خانه هاى پاك (مساجد)، خدا را ياد مى كنند و با شوق و بيم، به زبان، خدا را مى خوانند و با دست هايشان كه براى دعا [به قنوتْ] بالا و پايين مى رود، از خدا درخواست مى كنند و در آغاز و انجام، پيوسته با دل هايشان به خدا روى مى آورند. هزينه (بار) آنان بر مردمْ سبك، و بر خودشان سنگين است؛ پابرهنه بر زمين مى جنبند، همچون راه رفتن مورچه، بدون سرخوشى و غرور و تكبّر؛ آرام راه مى روند؛ با وسيله به خدا تقرّب مى جويند؛ قرآن مى خوانند؛ به درگاه خدا آنچه را موجب تقرّب به اوست، نزديك مى كنند؛ و جامه كهنه مى پوشند. [احساس مى كنند كه] بر آنان از سوى خداى متعال، گواهانى حاضرند و چشمى نگهبان گماشته شده كه [اعمال] بندگان را به دقّت بررسى مى كنند. [در آنچه] در شهرها [مى گذرد،]مى انديشند؛ روح هاى آنان در دنياست و دل هايشان در آخرت؛ به چيزى جز [رضاى] امام خود نمى انديشند؛ و براى گورهايشان ره توشه، براى راهشان برگ عبور، و براى جايگاهشان وسايلْ آماده ساخته اند». آن گاه، پيامبر خدا اين كلام الهى را تلاوت فرمود: «اين، براى كسى است كه از مقام من، بيم داشته باشد و از وعيد من، هراسان باشد» .