حدیث دربارهآنچه با آن، خير دنيا و آخرت به دست مى آيد

صحيح مسلم عن أبي مالك عن أبيه:أنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله أتاهُ رَجُلٌ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ، كَيفَ أقولُ حينَ أسأَلُ رَبّي؟ قالَ: قُل: «اللّهُمَّ اغفِر لي وَارحَمني وعافِني وَارزُقني»، ويَجمَعُ أصابِعَهُ إلَا الإِبهامَ؛ فَإِنَّ هؤُلاءِ تَجمَعُ لَكَ دُنياكَ وآخِرَتَكَ. ۱

صحيح مسلمـ به نقل از ابو مالك، از پدرش ـ: مردى خدمت پيامبر خدا رسيد و از ايشان پرسيد: وقتى از پروردگارم درخواستى مى كنم، چه بگويم؟ فرمود: بگو: «خدايا! مرا بيامرز، بر من رحمت آور، عافيتم بخش، و روزى ام ده!» و انگشتانت را بجز انگشت ابهام، ببند. اينها دنيا و آخرتت را برايت گرد مى آورند.

۱.صحيح مسلم: ج 4 ص 2073 ح 36.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر خاستگاه های خیر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«لا حَولَ و لا قوّةَ إلّا باللّه» گنجى از گنج هاى بهشت است. هر كه آن را بگويد، نظر لطف خدا بر او خواهد بود و هر كه خدا به او نظر لطف كند، خير دنيا و آخرت را به او مى بخشد.

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «آيا شما را بياگاهانم از چيزى كه خير دنيا و آخرت، به آن خواهد بود و هر گاه گرفتار و اندوهگين شديد، اگر خدا را به آن بخوانيد، غمتان را بزدايد؟». گفتند: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «بگوييد: لا إله إلّا اللّهُ رَبُّنا، لا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئَا؛ معبودى جز پروردگارمان اللّه نيست، چيزى را شريك او قرار نمى دهيم. آن گاه هر چه خواستيد، بخوانيد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه زبانى ذكرگو به او داده شود، به او نيكى دنيا و آخرت داده شده است.

معدن الجواهر:مردى به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله گفت: اى پيامبر خدا! مرا خصلتى بياموز كه خير دنيا و آخرت را برايم گرد آوَرَد. فرمود: «دروغ نگو». آن مرد مى گويد: من عادت هايى داشتم كه از نظر خداى متعال، ناپسند بودند. آنها را ترك كردم، از بيم آن كه كسى از من بپرسد: «آيا آن كار را كرده اى؟» و من، يا رسوا شوم و يا دروغ بگويم و بر خلاف ره نمود پيامبر خدا عمل كرده باشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيز است كه به هر كس داده شود، خير دنيا و آخرت را به او داده اند: دل سپاس گزار، زبان ذكرگو، بدن شكيبا بر بلا، و همسرى كه در پىِ خيانت به شوهر نيست؛ نه درباره خودش و نه در مورد مال او.

امام باقر عليه السلام:در كتاب على عليه السلام يافتيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى كه بر منبر خويش بود، فرمود: «سوگند به آن كه جز او معبودى نيست، هرگز خير دنيا و آخرت را به مؤمنى ندهند، مگر به سبب خوش گمانى اش به خدا و اميدش به او، و اخلاق نيكويش، و پرهيز كردن از غيبت مؤمنان».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عز و جل فرموده است: «هر گاه بخواهم نيكىِ دنيا و آخرت را براى مسلمانى فراهم آورم، براى او دلى خاشع و زبانى ذكرگو و بدنى شكيبا بر بلا قرار مى دهم و همسرى با ايمان، كه چون به او بنگرد، شادمانش كند و آن گاه كه غايب باشد، نگهدار [عفّتِ] خويش و مال او باشد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به حسن بن ابى رزين ـ: آيا تو را به معيار چنين كارى راه نمايى كنم، كه با آن به خير دنيا و آخرت برسى؟ ملازم مجالس ذكر باش و آن گاه هم كه تنهايى، تا مى توانى، زبانت را به ياد خدا بچرخان. و به خاطر خدا، دوستى كن و به خاطر خدا دشمن بدار.