حدیث دربارهيارى خواستن از خدا

مسند ابن حنبلـ به نقل از ابن ابى اوفى ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من نمى توانم از قرآن چيزى فرا بگيرم؛ به من چيزى بياموز كه مرا بس باشد. فرمود: «بگو: سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر و لا حَولَ و لا قوّةَ إلّا باللّه». گفت: اى پيامبر خدا! اين براى خدوند عز و جل است. براى خودم چه؟ فرمود: «بگو: اللّهمّ اغفر لى و ارحمنى و عافِنى و اهدِنى و ارزقنى؛ خدايا! مرا بيامرز، مرا رحمت كن، مرا عافيت ببخش، مرا هدايت كن و روزى ام ده!». آن گاه آن مرد، در حالى كه كف دستانش را به هم بسته بود، رفت. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «او دستانش را از نيكى، پر كرد».