حدیث دربارهمعناى احسان

صحيح مسلم عن أبي هريرة:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: سَلوني. فَهابوهُ أن يَسأَلوهُ، فَجاءَ رَجُلٌ فَجَلَسَ عِندَ رُكبَتَيهِ فَقالَ: يا رَسولَ اللّهِ. مَا الإِحسانُ؟ قالَ: أن تَخشَى اللّهَ كَأَنَّكَ تَراهُ؛ فَإِنَّكَ إلّا تَكُن تَراهُ فَإِنَّهُ يَراكَ. ۱

صحيح مسلمـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا [به مردم] فرمود: «از من بپرسيد». مردم به خاطر هيبت ايشان، چيزى نپرسيدند. مردى آمد و كنار زانوى ايشان نشست و گفت: اى پيامبر خدا!. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه چنان از خدا بترسى، كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نمى بينى، به يقين، او تو را مى بيند».

۱.صحيح مسلم: ج 1 ص 40 ح 7.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر شناخت خیر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: عمر بن خطّاب به من خبر داد كه در همان حال كه نزد پيامبر خدا نشسته بودند، مردى قدم زنان، نزد ايشان آمد. سپس گفت: اى پيامبر خدا!. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه براى خدا چنان كار كنى كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نبينى، هر آينه او تو را مى بيند».

صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: روزى، پيامبر خدا نزد مردم بود كه جبرئيل عليه السلام آمد و گفت:. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه خدا را آن گونه عبادت كنى كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نمى بينى، او حتما تو را مى بيند».