معناى احسان

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: عمر بن خطّاب به من خبر داد كه در همان حال كه نزد پيامبر خدا نشسته بودند، مردى قدم زنان، نزد ايشان آمد. سپس گفت: اى پيامبر خدا!. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه براى خدا چنان كار كنى كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نبينى، هر آينه او تو را مى بيند».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو هريره ـ: پيامبر خدا [به مردم] فرمود: «از من بپرسيد». مردم به خاطر هيبت ايشان، چيزى نپرسيدند. مردى آمد و كنار زانوى ايشان نشست و گفت: اى پيامبر خدا!. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه چنان از خدا بترسى، كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نمى بينى، به يقين، او تو را مى بيند».

صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: روزى، پيامبر خدا نزد مردم بود كه جبرئيل عليه السلام آمد و گفت:. احسان چيست؟ فرمود: «[احسان،] آن است كه خدا را آن گونه عبادت كنى كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نمى بينى، او حتما تو را مى بيند».