حدیث دربارهمعناى احسان
مسند ابن حنبل عن عبد اللّه بن عمر:أخبَرَني عُمَرُ بنُ الخَطّابِ أنَّهُم بَينا هُم جُلوسٌ أو قُعودٌ عِندَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله جاءَهُ رَجُلٌ يَمشي. ثُمَّ قالَ: يا رَسولَ اللّهِ. فَمَا الإِحسانُ؟
قالَ: أن تَعمَلَ للّهِِ كَأَنَّكَ تَراهُ؛ فَإِن لَم تَكُن تَراهُ فَإِنَّهُ يَراكَ. ۱
مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ: عمر بن خطّاب به من خبر داد كه در همان حال كه نزد پيامبر خدا نشسته بودند، مردى قدم زنان، نزد ايشان آمد. سپس گفت: اى پيامبر خدا!. احسان چيست؟
فرمود: «[احسان،] آن است كه براى خدا چنان كار كنى كه گويا او را مى بينى؛ زيرا اگرچه تو او را نبينى، هر آينه او تو را مى بيند».
۱.مسند ابن حنبل: ج 1 ص 67 ح 184 وص 684 ح 2927.