حدیث دربارهايمان و عمل صالح
تفسير ابن كثير عن قاسم بن عبد الرحمن:جاءَ رَجُلٌ إلى أبي ذَرٍّ فَقالَ: مَا الإِيمانُ؟ فَقَرَأَ عَلَيهِ هذِهِ الآيَةَ: «لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّواْ وُجُوهَكُمْ» حَتّى فَرَغَ مِنها.
فَقالَ الرَّجُلُ: لَيسَ عَنِ البِرِّ سَأَلتُكَ!
فَقالَ أبو ذَرٍّ: جاءَ رَجُلٌ إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَسَأَلَهُ عَمّا سَأَلتَني عَنهُ، فَقَرأَ عَلَيهِ هذِهِ الآيَةَ فَأَبى أن يَرضى كَما أبَيتَ أن تَرضى، فَقالَ لَهُ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ وأشارَ بِيَدِهِ ـ: المُؤمِنُ إذا عَمِلَ حَسَنَةً سَرَّتهُ ورَجا ثَوابَها، وإذا عَمِلَ السَّيِّئَةَ أحزَنَتهُ وخافَ عِقابَها. ۱
تفسير ابن كثيرـ به نقل از قاسم بن عبد الرحمان ـ: مردى پيش ابو ذر آمد و پرسيد: ايمان چيست؟
وى اين آيه را تا پايان، براى او خواند: «نيكوكارى، آن نيست كه روى خود را به سوى مشرق و مغرب بگردانيد؛.» .
مرد پرسيد: من درباره نيكى، از تو نپرسيدم.
ابو ذر گفت: مردى خدمت پيامبر خدا آمد و همين سؤال را از ايشان پرسيد. پيامبر صلى الله عليه و آله همين آيه را خواند و او هم همانند تو راضى نشد. پيامبر خدا، در حالى كه با دست خويش اشاره مى كرد، به او فرمود: «مؤمن، هر گاه نيكى كند، آن [نيكى] خوش حالش مى سازد و پاداش آن را اميد دارد، و هر گاه بدى كند، آن [بدى] غمگينش مى سازد و از كيفرش مى هراسد».
۱.تفسير ابن كثير: ج 1 ص 258.