حدیث دربارهمؤمن
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ عز و جل إذا رَأى أهلَ قَريَةٍ قَد أسرَفوا فِي المَعاصي وفيها ثَلاثُ نَفَرٍ مِنَ المُؤمِنينَ، ناداهُم ـ جَلَّ جَلالُهُ وتَقَدَّسَت أسماؤُهُ ـ:
يا أهلَ مَعصِيَتي، لَولا فيكُم مِنَ المُؤمِنينَ المُتَحابّينَ بِجَلالي، العامِرينَ بِصَلاتِهِم أرضي ومَساجِدي، وَالمُستَغفِرينَ بِالأَسحارِ خَوفا مِنّي، لَأَنزَلتُ بِكُم عَذابي ثُمَّ لا اُبالي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه خداوند عز و جل، اهل آبادى اى را ببيند كه در گناهان، زياده روى مى كنند و در ميان آنان، سه نفر باايمان هست، به آنان خطاب مى كند: «اى كسانى كه نافرمانى ام مى كنيد! اگر ميان شما مؤمنانى نبودند كه در پرتو جلالِ من، ۲ با هم دوستى كنند و با نمازشان زمين و مساجد مرا آباد سازند و سحرگاهان، از بيم من به استغفار بپردازند، عذابم را بر شما نازل مى كردم و باكى هم نداشتم».
کلیدواژه‌ها برکتحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانانسان های بابرکت +1 مورد دیگر