حدیث دربارهموانع تزكيه
عنه صلى الله عليه و آله:ثلاثةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ عز و جل يَومَ القِيامَةِ ولا يَنظرُ إليهِم ولا يُزَكِّيهِم ولَهَم عذابٌ ألِيمٌ: رجُلٌ بايَعَ إماما لا يُبايِعُهُ إلّا للدُّنيا، إن أعطاهُ مِنها ما يُرِيدُ وَفى لَهُ، وإلّا كَفَّ، ورَجُلٌ بايَعَ رَجُلاً بِسِلعَتِهِ بَعدَ العَصرِ فَحَلَفَ بِاللّهِ عز و جل لقد اُعطِيَ بها كذا وكذا فَصَدَّقَهُ فَأخَذَها ولَم يُعطَ فيها ما قالَ، ورَجُلٌ عَلى فَضلِ ماءٍ بِالفَلاةِ يَمنَعُهُ ابنَ السَّبيلِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه گروه اند كه خداوند در روز قيامت با آنان سخن نمى گويد و به آنان نگاه نمى كند و پاكشان نمى سازد و برايشان عذابى دردناك است: مردى كه با پيشوايى بيعت كند و بيعتش جز براى دنيا نباشد، به طورى كه اگر چيزى از دنيا به وى بدهد، بر بيعت خود وفادار مى ماند و اگر ندهد، كنار مى كشد؛ مردى كه بعد از عصر، كالايى را بفروشد و قسم جلاله بخورد كه آن را به فلان و بهمان مبلغ خريده است و خريدار هم قبول كند و كالا را بگيرد، در حالى كه فروشنده دروغ گفته باشد؛ و مردى كه در صحرا [چاهِ] آبى داشته باشد و اجازه ندهد كه در راه ماندگان، از مازاد آن آب، استفاده كنند.
۱.الخصال: ص 107 ح 70 عن أبي هريرة، بحارالأنوار: ج 67 ص 185 ح 2.