پارسايان شب و دليرمردان روز
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:صِفَتي: أحمَدُ المُتَوَكِّلُ، لَيسَ بِفَظٍّ ولا غَليظٍ، يَجزي بِالحَسَنَةِ الحَسَنَةَ، ولا يُكافِئُ السَّيِّئَةَ، مَولِدُهُ بِمَكَّةَ ومُهاجَرُهُ طَيبَةُ، واُمَّتُهُ الحَمّادونَ، يَأتَزِرونَ عَلى أنصافِهِم ويُوضِّئونَ ۱ أطرافَهُم، أناجيلُهُم في صُدورِهِم، يَصُفّونَ لِلصَّلاةِ كما يَصُفّونَ لِلقِتالِ، قُربانُهُمُ الَّذي يَتَقَرَّبونَ بِهِ إلَيَّ دِماؤُهُم، رُهبانٌ بِاللَّيلِ لُيوثٌ بِالنَّهارِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوصاف من، اين است: ستودنى تر، توكّل كننده اى كه نه خشن است و نه سنگ دل. نيكى را به نيكى پاداش مى دهد و بدى را جبران نمى كند. زادگاهش مكّه است و هجرتگاهش طَيْبه (مدينه). امّتش ستاينده [ى خدا] هستند. دامن [همّت] به ميان مى بندند و دست ها و پاهايشان را [به وضو] مى شويند. اِنجيل هايشان در سينه هاى آنان است. براى نماز، چنان صف مى كشند كه براى جنگ، صف مى كشند. وسيله تقرّبشان به من، خونشان است. پارسايانِ شب اند و شيرانِ روز.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ موسَى بنَ عِمرانَ عليه السلام كانَ يَمشي ذاتَ يَومٍ فِي الطّريقِ فَناداهُ الجَبّارُ جَلَّ جَلالُهُ: يا موسى. وعِزَّتي وجَلالي، إنَّ الجَنَّةَ مُحَرَّمَةٌ عَلى جَميعِ خَلقي حَتّى يَدخُلَها مُحَمَّدٌ واُمَّتُهُ.
قالَ موسى: ومَن اُمَّةُ مُحَمَّدٍ؟
قالَ: اُمَّتُهُ الحَمّادونَ، يَحمَدون اللّهَ صُعودا وهُبوطا وعَلى كُلِّ حالٍ، يَشُدّونَ أوساطَهُم، ويُطَهِّرونَ أطرافَهُم، صائِمونَ بِالنَّهارِ، رُهبانٌ ۱ بِاللَّيلِ، أقَبَلُ مِنهُمُ اليَسيرَ، واُدخِلُهُمُ الجَنَّةَ بِشَهادَةِ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ.
قالَ: فَاجعَلني نَبِيَّ تِلكَ الاُمَّةِ! قالَ: نَبِيُّها مِنها. قالَ: اجعَلني مِن اُمَّةِ ذلِكَ النَبِيِّ!
قالَ: استَقدَمتَ واستَأخَروا يا موسى، ولكِن سَأَجَمعُ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزى موسى بن عمران عليه السلام در راه مى رفت كه خداوند عز و جل او را ندا داد: «اى موسى!. به عزّت و جلالم سوگند كه بهشت بر همه آفريدگانم حرام است تا آن گاه كه [نخست] محمّد و امّت او، بِدان در آيند».
موسى عليه السلام گفت: امّت محمّد كيستند؟
فرمود: «امّت او ستايشگران اند. خداوند را در هر بلندى و پستى و در همه حال مى ستايند. كمرهايشان را [براى عبادت] مى بندند و دست ها و پاهايشان را پاكيزه مى كنند. روزه دارانِ در روزند و پارسايانِ شب. [طاعتِ] اندك را از آنان مى پذيرم و با شهادت دادن به اين كه معبودى جز خداى يگانه نيست، ايشان را به بهشت مى برم».
موسى عليه السلام گفت: پس مرا پيامبر آن امّت قرار ده.
خداوند فرمود: «پيامبرِ آنان، از خودِ آنان است».
موسى عليه