حدیث دربارهپارسايان شب و دليرمردان روز
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ موسَى بنَ عِمرانَ عليه السلام كانَ يَمشي ذاتَ يَومٍ فِي الطّريقِ فَناداهُ الجَبّارُ جَلَّ جَلالُهُ: يا موسى. وعِزَّتي وجَلالي، إنَّ الجَنَّةَ مُحَرَّمَةٌ عَلى جَميعِ خَلقي حَتّى يَدخُلَها مُحَمَّدٌ واُمَّتُهُ.
قالَ موسى: ومَن اُمَّةُ مُحَمَّدٍ؟
قالَ: اُمَّتُهُ الحَمّادونَ، يَحمَدون اللّهَ صُعودا وهُبوطا وعَلى كُلِّ حالٍ، يَشُدّونَ أوساطَهُم، ويُطَهِّرونَ أطرافَهُم، صائِمونَ بِالنَّهارِ، رُهبانٌ ۱ بِاللَّيلِ، أقَبَلُ مِنهُمُ اليَسيرَ، واُدخِلُهُمُ الجَنَّةَ بِشَهادَةِ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ.
قالَ: فَاجعَلني نَبِيَّ تِلكَ الاُمَّةِ! قالَ: نَبِيُّها مِنها. قالَ: اجعَلني مِن اُمَّةِ ذلِكَ النَبِيِّ!
قالَ: استَقدَمتَ واستَأخَروا يا موسى، ولكِن سَأَجَمعُ بَينَكَ وبَينَهُ في دارِ الجَلالِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزى موسى بن عمران عليه السلام در راه مى رفت كه خداوند عز و جل او را ندا داد: «اى موسى!. به عزّت و جلالم سوگند كه بهشت بر همه آفريدگانم حرام است تا آن گاه كه [نخست] محمّد و امّت او، بِدان در آيند».
موسى عليه السلام گفت: امّت محمّد كيستند؟
فرمود: «امّت او ستايشگران اند. خداوند را در هر بلندى و پستى و در همه حال مى ستايند. كمرهايشان را [براى عبادت] مى بندند و دست ها و پاهايشان را پاكيزه مى كنند. روزه دارانِ در روزند و پارسايانِ شب. [طاعتِ] اندك را از آنان مى پذيرم و با شهادت دادن به اين كه معبودى جز خداى يگانه نيست، ايشان را به بهشت مى برم».
موسى عليه السلام گفت: پس مرا پيامبر آن امّت قرار ده.
خداوند فرمود: «پيامبرِ آنان، از خودِ آنان است».
موسى عليه السلام گفت: مرا از امّت آن پيامبر، قرار ده.
خداوند فرمود: «اى موسى! تو جلوترى و آنان، پس از تو مى آيند؛ امّا در سراى شُكوه، تو را با او (محمّد صلى الله عليه و آله) گِرد خواهم آورد».