پيشگويى پيامبر درباره ستم رفتن به اهل بيت

كفاية الأثرـ به نقل از جُنادة بن ابى اميّه ـ: هنگامى كه حسن بن على عليهماالسلام در بستر بيمارى اى كه به درگذشت او انجاميد، افتاده بود، بر ايشان وارد شدم. ديدم در برابرش تشتى است و ايشان بر اثر زهرى كه معاويه به او خورانده بود، در آن تشت، خون استفراغ مى كرد. گفتم: مولاى من! چرا خودت را معالجه نمى كنى؟ فرمود: «اى عبد اللّه! مرگ را با چه علاج كنم؟!». گفتم: إنّا للّه و إنّا إليه راجعون! رو به من كرد و فرمود: «به خدا سوگند، پيامبر خدا به ما سفارش فرمود كه اين امر (پيشوايى امّت) را دوازده امام از نسل على و فاطمه عليهماالسلام به عهده خواهند گرفت و هيچ يك از ما نيست، مگر اين كه به او زهر خورانده مى شود و يا به قتل مى رسد». در اين هنگام، من تشت را برداشتم و ايشان ـ كه درودهاى خدوند بر او باد

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله، دست مرا گرفته بود و با هم در يكى از كوچه هاى مدينه راه مى رفتيم تا اين كه به باغى رسيديم. من گفتم: اى پيامبر خدا! چه باغ زيبايى. فرمود: «از اين زيباتر در بهشتْ براى توست». سپس از باغ ديگرى گذشتيم و من دوباره گفتم: اى پيامبر خدا! عجب باغ زيبايى. فرمود: «از اين زيباتر در بهشتْ براى توست». ما از هفت باغ گذشتيم و هر بار من مى گفتم: عجب باغ زيبايى! و پيامبر مى فرمود: «از اين زيباتر در بهشتْ براى توست». چون پيامبر خدا به جاى خلوتى رسيد، مرا در آغوش گرفت و ناگهان گريست. من گفتم: اى پيامبر خدا! چرا گريه مى كنى؟ فرمود: «به سبب كينه هاى نهفته در دل هاى گروهى از مردم كه پس از من، آنها را نسبت به تو آشكار خواهند كرد. گفتم: اى پيامبر خدا!

مسند ابن حنبلـ به نقل از انس بن مالك ـ: فرشته باران از پروردگارش اجازه خواست كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله برود. خدا به او اجازه داد. پيامبر صلى الله عليه و آله به امّ سلمه فرمود: «بيرون، مواظب در باش كه كسى بر ما وارد نشود». حسين عليه السلام آمد و خواست وارد اتاق شود؛ امّا اُمّ سلمه مانع او شد. حسين عليه السلام، جَستى زد و داخل شد و شروع كرد به سوار شدن بر پشت پيامبر صلى الله عليه و آله و بر روى شانه و گردن ايشان. آن فرشته به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: او را دوست دارى؟ فرمود: «آرى». فرشته گفت: بدان كه امّت تو، او را خواهند كُشت و اگر بخواهى، مكانى را كه در آن كشته مى شود، به تو نشان مى دهم. سپس دستش را بُرد و مقدارى گِل سرخ رنگ آورد. امّ سلمه، آن را گرفت و در گوشه چارقد

المعجم الكبيرـ به نقل از امّ سلمه ـ: روزى پيامبر خدا در اتاق من نشسته بود و فرمود: «كسى بر من وارد نشود». من، [بيرون اتاق،] منتظر ماندم. در اين هنگام، حسين عليه السلام وارد اتاق شد. صداى هِق هِق پيامبر خدا را شنيدم كه مى گريست. به داخل اتاق، نگاهى افكندم. ديدم حسين عليه السلام در بغل پيامبر صلى الله عليه و آله است و ايشان به پيشانى او دست مى كشد و مى گِريد. گفتم: به خدا، متوجّه نشدم كه او وارد شد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «جبرئيل عليه السلام در اتاق با ما بود و گفت: او را دوست دارى؟ گفتم: از دنيا، آرى. جبرئيل عليه السلام گفت: بدان كه امّت تو، او را در سرزمينى به نام كربلا خواهند كُشت». جبرئيل عليه السلام، از خاك آن جا مقدارى برداشت و به پيامبر صلى الله عليه و آله نشان

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن نُجَى، درباره پدرش ـ: زمانى كه على عليه السلام به صِفّين مى رفت، او اِبريقْ دار ايشان بود. هنگامى كه امام عليه السلام در راه صفّين به نينوا رسيد، صدا زد: «صبر كن، ابو عبد اللّه! در كنار شطّ فرات، صبر كن، ابو عبد اللّه!». گفتم: چه شده است؟ فرمود: «روزى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدم. ديدم چشمانش گريان است. گفتم: اى پيامبر خدا! كسى شما را ناراحت كرده است؟ چرا ديدگانتان گِريان است؟ فرمود: نه. اندكى پيش، جبرئيل عليه السلام از پيش من رفت. او به من گفت كه حسين، نزديك شطّ فرات به قتل خواهد رسيد. جبرئيل عليه السلام به من گفت: آيا مى خواهى از شميم تربتش به تو ببويانم؟ گفتم: آرى. پس جبرئيل عليه السلام دستش را دراز كرد و مشتى خاك برداشت و آن را به

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به ديدن ما آمد. براى ايشان، حريره اى تهيّه كرديم و امّ اَيمَن، قدحى شير و كره و طبقى خرما آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله شروع به خوردن كرد و ما نيز با ايشان خورديم. سپس پيامبر خدا را وضو دادم و ايشان برخاست و رو به قبله ايستاد و مدّتى دعا كرد. سپس، چشمانش را به زمين دوخت و مانند باران، اشك ريخت. ما جرئت نكرديم علّت را از پيامبر خدا جويا شويم. حسين عليه السلام از جا پريد و گفت: پدرجان! عملى از شما ديدم كه قبلاً نديده بودم چنان كارى انجام دهى. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «فرزند عزيزم! من امروز از ملاقات شما چنان شاد و خوش حال شدم كه سابقه نداشت. دوستم جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و به من خبر داد كه شما كشته خواهيد شد و هر كدامتان در