حدیث دربارهويژگى هاى امّت محمّد در «تورات» و «انجيل»

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:موسى عليه السلام زمانى كه تورات بر او نازل شد و آن را خواند و ياد اين امّت را در آن يافت، گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى يابم كه آخرينِ امّت هايند و [در ورود به بهشت،]پيش گام. آن را امّت من قرار ده. خداوند فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى يابم كه پيشى گيرنده اند و برايشان شفاعت مى شود. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى يابم كه اجابت كننده [ى دعوت خدا]و اجابت شونده [ى دعا] هستند. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى مى يابم كه انجيل هاى (كتاب هاى آسمانى) آنان در سينه هاى آنهاست و از حفظ، آن را مى خوانند. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى مى يابم كه غنيمت مى خورند. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى بينم كه صدقه در شكم هاى [نيازمندان] خود جاى مى دهند و براى اين كار، پاداش مى يابند. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى يابم كه هر گاه يكى از آنان، نيّت كار نيك كند و به كار نبندد، براى آن يك ثواب نوشته مى شود و اگر به كار ببندد، ده ثواب برايش نوشته مى شود. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى يابم كه هر گاه يكى از آنان، نيّت كار بد كند، امّا آن را به كار نبندد، به حسابش نوشته نمى شود و اگر به كار بندد، يك گناه برايش نوشته مى شود. آن را امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! من در الواح، امّتى را مى يابم كه همه علوم از اوّل تا آخر به آنان داده مى شود و سردمداران گم راهى و ۵ مسيح دجّال ۶ را مى كُشند. آن را از امّت من قرار ده. فرمود: «آن، امّت احمد است». گفت: پروردگارا! پس مرا از امّت احمد قرار ده. در اين هنگام، دو امتياز به او داده شد. خداوند فرمود: «اى موسى! تو را با رسالت هايم و با سخن گفتنم [با تو] بر مردم [روزگار] برگزيدم. پس آنچه را به تو دادم، بگير و از سپاس گزاران باش». موسى عليه السلام گفت: راضى شدم، اى پروردگار!