حدیث دربارهويژگى هاى امّت محمّد در «تورات» و «انجيل»
عنه صلى الله عليه و آلهـ وقَد سُئِلَ أينَ كُنتَ وآدَمُ فِي الجَنَّةِ؟ ـ كُنتُ في صُلبِهِ ۱، وهُبِطَ بي إلَى الأَرضِ في صُلبِهِ. ولَم يَزَلِ اللّهُ عز و جليَنقُلُني مِن الأَصلابِ الطَّيِّبَةِ إلَى الأَرحامِ الطّاهِرَةِ. وأَثبَتَ فِي التَّوراةِ وَالإِنجيلِ ذِكري، ورَقى بي إلى سَمائِهِ، وشَقَّ لِيَ اسما مِن أسمائِهِ الحُسنى، اُمَّتِيَ الحَمّادونَ، فَذُو العَرشِ مَحمودٌ وأنَا مُحَمَّدٌ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى از ايشان سؤال شد: آن گاه كه آدم عليه السلام در بهشت بود، كجا بودى؟ ـ: در پشت او، و در همان پشتِ او [همراه با آدم عليه السلام] به زمين فرود آورده شدم. و از آن پس، پيوسته، خداى عز و جل مرا از پشت هاى پاك به زِهدان هاى پاك، منتقل مى كرد. در تورات و انجيل، نام مرا آورد و مرا به آسمان خويش، بالا بُرد و از نام هاى نيكويش، نامى براى من مشتق ساخت. امّت من، «حمّادون (ستايندگان)»اند و خداوندگار عرش، «محمود» است و من، «محمّد»م.