حدیث دربارهپارسايان شب و دليرمردان روز
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:صِفَتي: أحمَدُ المُتَوَكِّلُ، لَيسَ بِفَظٍّ ولا غَليظٍ، يَجزي بِالحَسَنَةِ الحَسَنَةَ، ولا يُكافِئُ السَّيِّئَةَ، مَولِدُهُ بِمَكَّةَ ومُهاجَرُهُ طَيبَةُ، واُمَّتُهُ الحَمّادونَ، يَأتَزِرونَ عَلى أنصافِهِم ويُوضِّئونَ ۱ أطرافَهُم، أناجيلُهُم في صُدورِهِم، يَصُفّونَ لِلصَّلاةِ كما يَصُفّونَ لِلقِتالِ، قُربانُهُمُ الَّذي يَتَقَرَّبونَ بِهِ إلَيَّ دِماؤُهُم، رُهبانٌ بِاللَّيلِ لُيوثٌ بِالنَّهارِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اوصاف من، اين است: ستودنى تر، توكّل كننده اى كه نه خشن است و نه سنگ دل. نيكى را به نيكى پاداش مى دهد و بدى را جبران نمى كند. زادگاهش مكّه است و هجرتگاهش طَيْبه (مدينه). امّتش ستاينده [ى خدا] هستند. دامن [همّت] به ميان مى بندند و دست ها و پاهايشان را [به وضو] مى شويند. اِنجيل هايشان در سينه هاى آنان است. براى نماز، چنان صف مى كشند كه براى جنگ، صف مى كشند. وسيله تقرّبشان به من، خونشان است. پارسايانِ شب اند و شيرانِ روز.