حدیث دربارهويژگى هاى امتّ محمّد در احكام شرعى
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:رُفِعَ عَن اُمَّتي أربَعُ خِصالٍ: خَطاؤُها، ونِسيانُها، وما اُكرِهوا عَلَيهِ، وما لَم يُطيقوا، وذلِكَ قَولُ اللّهِ عز و جل: «رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ» ۱، و قَولُهُ: «إِلَا مَنْ اُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنُّ بِالْاءِيمَـنِ» ۲. ۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيز، از [افراد] امّت من، برداشته شده است: خطا كردن، فراموشى، آنچه به زور به آن وادار شوند، و آنچه تاب آن را ندارند. اين سخن خداوند عز و جلاست كه: «پروردگارا! اگر فراموش يا خطا كرديم، ما را مؤاخذه مفرما. پروردگارا! تكليف هاى سنگين را بر ما بار مكن، آن چنان كه بر پيشينيان ما بار كردى. پروردگارا! و بر ما آنچه را كه تاب آن را نداريم، تحميل مكن» ، و نيز اين سخن او: «مگر آن كه وادار شود، در حالى كه دلش مطمئن به ايمان است» .