حدیث دربارهدنيادوستى

عنه صلى الله عليه و آله:أظُنُّكُم سَمِعتُم أنّ أبا عُبَيدةَ قَدِمَ بشَيءٍ مِن البَحرَينِ، فأبشِروا وأمِّلُوا ما يَسُرُّكُم، فوَاللّهِ ما الفَقرَ أخشى علَيكُم، ولكِن أخشى علَيكُم أن تُبسَطَ علَيكُمُ الدُّنيا كما بُسِطَت على مَن كانَ قَبلَكُم، فتُنافِسوها كما تَنافَسوها، فتُهلِكَكُم كما أهلَكَتهُم. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گمان مى كنم كه شنيده ايد ابو عبيده، چيزى از بحرين آورده است. بشارت بر شما و به آينده خوشى كه در انتظار شماست! اميدوار باشيد؛ زيرا به خدا سوگند كه من از فقر، بر شما نمى ترسم؛ بلكه ترس من براى شما، از اين بابت است كه دنيا همچنان كه به روى پيشينيانِ شما باز شد، به روى شما نيز باز شود و همچون آنان، بر سر آن به رقابت برخيزيد و در نتيجه، دنيا شما را نيز همانند آنان به نابودى افكنَد.

۱.كنز العمال: ج 3 ص 199 ح 6161 عن عمرو بن عوف.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی علم حکمت و معرفت موانع معرفت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

صحيح مسلمـ به نقل از ابو سعيد خُدْرى ـ: پيامبر خدا فرمود: «بيشترين ترس من بر شما، از شُكوفه دنياست كه خداوند برايتان مى رويانَد». گفتند: شكوفه دنيا چيست، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «بركت هاى زمين».

سنن أبى داوودـ به نقل از ثَوبان ـ: پيامبر خدا فرمود: «زودا كه امّت ها بر [نابودى]شما هجوم آورند، چنان كه خورندگان به كاسه شان هجوم مى بَرَند!». گوينده اى گفت: از اندك بودن شمارمان در آن روزگار [بايد بترسيم]؟ فرمود: «نه. در آن روزگار، شمارِ شما بسيار است؛ امّا همچون كف و خاشاكِ روى سيلابيد. خداوند، هيبت شما را از دل هاى دشمنانتان مى گيرد، و خدا، در دل هاى شما سستى مى افكند». گوينده اى گفت: اى پيامبر خدا! سستى چيست؟ فرمود: «دنيادوستى و ناخوش داشتن مرگ».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه امّت من، دنيا را بزرگ شمارند، شُكوه اسلام از دل هاى آنان، گرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيشترين ترس من براى امّتم، از زرق و برق دنيا و فراوانىِ آن است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بيشترين ترس و نگرانى من براى امّتم، اين است كه مال و ثروت برايشان فراوان شود و [براى آن] بر يكديگر حسد ورزند (/ رقابت كنند) و يكديگر را بكُشند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر امّتى آزمايشى دارد و آزمايش امّت من، [با] پول و ثروت است.

السنن الكبرىـ به نقل از عبد اللّه بن حواله ـ: نزد پيامبر خدا بوديم و از برهنگى و نيازمندى و كم چيزى [خود] به ايشان، شِكوه كرديم. پيامبر خدا فرمود: «خوش باشيد. به خدا سوگند كه از فراوانىِ چيز، بيشتر براى شما مى ترسم تا از اندك بودنِ آن».

مسند ابن حنبلـ به نقل از زيد بن وهب، از مردى ـ: باديه نشينى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! كفتار (قحطى و خشك سالى)، ما را خورد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از غيرِ كفتار، بيشتر بر شما مى ترسم تا كفتار. به زودى، دنيا بر شما سرازير خواهد شد. كاش امّتم طلا نپوشند!».