حدیث دربارهدنيادوستى
سنن أبي داوود عن ثوبان عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يُوشَكُ الاُمَمُ أن تَداعى ۱ عَلَيكُم كَما تَداعَى الأَكَلَةُ إلى قَصعَتِها.
فَقالَ قائِلٌ: ومِن قِلَّةٍ نَحنُ يَومَئِذٍ؟
قالَ: بَل أنتُم يَومَئِذٍ كَثيرٌ، ولكِنَّكُم غُثاءٌ ۲ كَغُثاءِ السَّيلِ، ولَيَنزِعَنَّ اللّهُ مِن صُدورِ عَدُوِّكُمُ المَهابَةَ مِنكُم، ولَيَقذِفَنَّ اللّهُ في قُلوبِكُمُ الوَهَنَ. ۳
فَقالَ قائِلٌ: يا رَسولَ اللّهِ، وما الوَهَنُ؟
قالَ: حُبُّ الدُّنيا وكَراهِيَةُ المَوتِ. ۴
سنن أبى داوودـ به نقل از ثَوبان ـ: پيامبر خدا فرمود: «زودا كه امّت ها بر [نابودى]شما هجوم آورند، چنان كه خورندگان به كاسه شان هجوم مى بَرَند!».
گوينده اى گفت: از اندك بودن شمارمان در آن روزگار [بايد بترسيم]؟
فرمود: «نه. در آن روزگار، شمارِ شما بسيار است؛ امّا همچون كف و خاشاكِ روى سيلابيد. خداوند، هيبت شما را از دل هاى دشمنانتان مى گيرد، و خدا، در دل هاى شما سستى مى افكند».
گوينده اى گفت: اى پيامبر خدا! سستى چيست؟
فرمود: «دنيادوستى و ناخوش داشتن مرگ».
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتموانع معرفت +1 مورد دیگر