حدیث دربارهنشانه هاى دوست داشتن اهل بيت

السنن الكبرىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا، نيازمند شد. اين خبر به گوش على عليه السلام رسيد. از خانه بيرون رفت تا بلكه كارى پيدا كند و از طريق آن، چيزى به دست آورد و براى پيامبر خدا بفرستد. به باغ مردى يهودى رفت و در برابر دريافت هفده دانه خرما، هفده دلو آب برايش از چاه كشيد. مرد يهودى، على عليه السلام را در گرفتن هفده خرماى انباشته [در ظرف خرما]مخيّر كرد و على عليه السلام آنها را براى پيامبر خدا آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اينها از كجاست، اى ابو الحسن؟». گفت: اى پيامبر خدا! مطّلع شدم كه نيازمند شده اى و من، در جستجوى كار، بيرون رفتم تا برايت غذايى فراهم آورم. پيامبر خدا فرمود: «پس عشق و محبّت به خدا و فرستاده او، تو را به اين كار، وا داشت؟». على عليه السلام گفت: آرى، اى پيامبر خدا! پيامبر خدا فرمود: «به خدا سوگند، هيچ بنده اى نيست كه خدا و فرستاده او را دوست داشته باشد، مگر اين كه فقرْ به سوى او شتابنده تر است از حركت سيلاب به سمت جلو مى رود. هر كه خدا و پيامبرش را دوست مى دارد، بايد پوششى تهيّه كند و آن، شكيبايى است».