حدیث دربارهاختصاص دادن وقتى به نيازمندان

امام حسين عليه السلام:از پدرم درباره ورود پيامبر صلى الله عليه و آله [به خانه اش] پرسيدم. فرمود: «ورود او در اختيار خودش بود و هر زمان كه مى خواست، وارد مى شد، و چون به خانه اش مى رفت، اوقاتش را به سه بخش تقسيم مى كرد: يك بخش براى خدا [عبادت و نيايش]، يك بخش براى خانواده اش، و يك بخش براى خودش. آن گاه، بخش مربوط به خودش را ميان خود و مردم، قسمت مى كرد و آن را از طريق خواص به توده مردم منتقل مى كرد ۳ و چيزى را از آنان، دريغ نمى ورزيد. در قسمت مربوط به امّت نيز روش ايشان چنين بود كه اهل فضل را در انجمنش مقدّم مى داشت و به هر يك، به فراخور فضل و منزلت دينى اى كه داشت، زمانى را تخصيص مى داد. برخى از آنان، يك حاجت و كار داشتند، برخى دو حاجت و برخى چند حاجت. پس، آن طور كه صلاح ايشان و امّت بود، به خواسته هايشان رسيدگى مى كرد و در خور آنان، مطالبى را بيان مى داشت و مى فرمود: «حاضران به غايبان برسانند» و [مى فرمود:] «حاجت كسى را كه نمى تواند حاجتش را به من برساند، به من برسانيد؛ زيرا هر كس حاجت كسى را كه نمى تواند آن را به زمامدار برساند، به گوش او برسانَد، خداوند، گام هايش را در روز رستاخيز، استوار مى دارد».