حدیث دربارهدرجات بهشت
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الدَّرَجَةُ في الجَنّةِ فَوقَ الدَّرَجةِ كما بينَ السَّماءِ والأرضِ وإنَّ العَبدَ لَيَرفَعُ بَصرَهُ فيَلْمَعُ لَهُ نورٌ يَكادُ يَخطَفُ بَصرَهُ فيَفرَحُ، فيقولُ: ما هذا؟ فيُقالُ: هذا نورُ أخيكَ المؤمنِ، فيقولُ: هذا أخي فُلانٌ كُنّا نَعمَلُ جَميعا في الدُّنيا وقد فُضِّلَ علَيَّ هكَذا؟! فيُقالُ: إنَّهُ كانَ أفْضَلَ مِنكَ عَمَلاً. ثُمَّ يُجعَلُ في قَلْبِهِ الرِّضا حتّى يَرْضى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درجات است و فاصله ميان آنها به اندازه ميان آسمان و زمين است. بنده [ى خدا] نگاهش را به بالا مى دوزد و نورى خيره كننده بر او مى درخشد، چندان كه نزديك است ديدگانش را كور كند. او شادمان مى شود و مى پرسد: اين چيست؟
گفته مى شود: «اين، نورِ برادر مؤمن توست».
مى گويد: اين همان برادر من فلانى است كه در دنيا پا به پاى هم، كار مى كرديم و اينك اين چنين بر من برترى داده شده است؟!
گفته مى شود: «او از تو در عمل، برتر بود».
سپس در دلش، احساس رضايت قرار داده مى شود تا خشنود گردد [و ديگر غبطه نخورَد].
۱.الأمالي للطوسي: ص 529 ح 1162 عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 77 ص 78 ح 3.