حدیث دربارهشفاعت پيامبر

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۴، ص ۳۶۹، ح ۲۸۲۱

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

شفاعت پيامبر

عنه صلى الله عليه و آله:لَو قد قُمتُ المَقامَ المَحمودَ لَشَفَعتُ في أبي واُمّي وعَمّي وأخٍ لي كانَ مؤاخيا في الجاهِلِيَّةِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه به مقام ستوده برسم، براى پدر و مادر و عمويم و برادرى كه در جاهليت داشته ام، شفاعت مى كنم.

۱.تفسير القمّي: ج 1 ص 380، بحار الأنوار: ج 8 ص 36 ح 8.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی ایمان به معاد شفاعت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، مردم گروه گروه مى شوند و هر امّتى در پىِ پيامبر خود به راه مى افتد و مى گويند: «فلانى! شفاعت كن؛ فلانى! شفاعت كن»، تا آن كه نوبت شفاعت به محمّد مى رسد. و در اين روز است كه خداوند، او را به مقامى ستوده مى رساند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى كه به مقام ستوده برسم، براى مرتكبان گناهان كبيره امّت خود، شفاعت مى كنم و خداوند، شفاعت من را درباره آنها مى پذيرد. به خدا سوگند، براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند، شفاعت نخواهم كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«وسيله»، درجه اى است نزد خداوند كه درجه اى بالاتر از آن نيست. پس، از خدا بخواهيد كه به من «وسيله» عطا كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از خداوند براى من، وسيله مسئلت كنيد. كه هر كس براى من وسيله مسئلت كند، شفاعت بر او روا مى گردد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امامان، از نسل حسين عليه السلام هستند. هر كه آنان را اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده است و هر كه آنان را نافرمانى كند، خداوند عز و جل را نافرمانى كرده است. آنان اند محكم ترين دستگيره، و آنان اند وسيله نزديكى به خداوند عز و جل.

علل الشرائعـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله پيوسته مى فرمود: «هر گاه از خداوند چيزى براى من خواستيد، وسيله بخواهيد». از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره وسيله پرسيديم. فرمود: «درجه من در بهشت است». . علّامه طباطبايى، بعد از نقل اين حديث، آورده است: چنانچه در اين حديث و انطباق معنا و مفهوم آيه بر آن تأمّل كنيد، در مى يابيد كه «وسيله» همان مقام پيامبر صلى الله عليه و آله نزد پروردگارش است كه پيامبر خدا با آن، به خداوند متعال تقرّب مى جويد و خاندان پاك او و بعد از آنها صالحان امّتش، به وى مى پيوندند. در برخى روايت هاى ائمه عليهم السلام آمده است كه: «پيامبر خدا، دست به دامان پروردگارش شده است و ما به دامان او چنگ زده ايم و شما به دامان ما».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر پيامبرى، به درگاه خدا دعايى كرده و از او چيزى خواسته است؛ امّا من خواهش خود [از خدا] را براى شفاعت امّتم در روز قيامت، نگه داشته ام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا خداوند. به من فرمود كه از او خواهشى كنم؛ امّا من خواهش خود را براى شفاعت كردن مؤمنان امّتِ خويش در روز قيامت، به تأخير انداختم و خداوند هم پذيرفت.