حدیث دربارهگواهى روزها
عنه صلى الله عليه و آله:يُفتَحُ لِلعَبدِ يَومَ القِيامَةِ عَلى كُلِّ يَومٍ مِن أيّامِ عُمُرِهِ أربَعٌ وعِشرونَ خِزانَةً؛ عَدَدَ ساعاتِ اللَّيلِ وَالنَّهارِ:
فَخِزانَةٌ يَجِدُها مَملُوَّةً نورا وسُرورا، فَيَنالُهُ عِندَ مُشاهَدَتِها مِنَ الفَرَحِ وَالسُّرورِ ما لو وُزِّعَ عَلى أهلِ النّارِ لَأَدهَشَهُم عَنِ الإِحساسِ بِأَلَمِ النّارِ، وهِيَ السّاعَةُ الَّتي أطاعَ فيها رَبَّهُ.
ثُمَّ يُفتَحُ لَهُ خِزانَةٌ اُخرى فَيَراها مُظلِمَةً مُنتِنَةً مُفزِعَةً، فَيَنالُهُ مِنها عِندَ مُشاهَدَتِها مِنَ الفَزَعِ وَالجَزَعِ ما لَو قُسِّمَ عَلى أهلِ الجَنَّةِ لَنَغَّصَ ۱ عَلَيهِم نَعيمَها، وهِيَ السّاعَةُ الَّتي عَصى فيها رَبَّهُ.
ثُمَّ يُفتَحُ لَهُ خِزانَةٌ اُخرى فَيَراها خالِيَةً لَيسَ فيها ما يَسُرُّهُ ولا ما يَسوؤُهُ، وهِيَ السّاعَةُ الَّتي نامَ فيها أوِ اشتَغَلَ فيها بِشَيءٍ مِن مُباحاتِ الدُّنيا، فَيَنالُهُ مِنَ الغَبنِ وَالأَسَفِ عَلى فَواتِها ـ حَيثُ كانَ مُتَمَكِّنا مِن أن يَملَأَها حَسَناتٍ ـ ما لا يوصَفُ، ومِن هذا قَولُهُ تَعالى: «ذَ لِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ» ۲. ۳
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز قيامت، براى هر روزى از روزهاى عمر بنده، 24 خزانه، به تعداد ساعت هاى شب و روز، گشوده مى شود: خزانه اى را پُر از روشنايى و شادمانى مى يابد و با ديدن آن، چنان خوش حالى و سُرورى به او دست مى دهد كه اگر ميان دوزخيان توزيع شود، احساس درد آتش را از يادشان مى بَرد. اين، همان ساعتى است كه در آن، طاعت پروردگارش را به جاى آورده است.
سپس خزانه ديگرى برايش باز مى شود كه آن را تاريك و متعفّن و وحشتناك مى يابد و از ديدن آن، چنان ترس و بى تابى اى به او دست مى دهد كه اگر در ميان بهشتيان توزيع شود، نعمت و خوشىِ بهشت، بر آنان تلخ مى شود و اين، همان ساعتى است كه در آن، پروردگارش را معصيت كرده است.
سپس خزانه ديگرى برايش باز مى شود كه آن را تُهى مى يابد. نه در آن، چيزى هست كه شادش سازد و نه چيزى كه ناراحتش گردانَد. اين، همان ساعتى است كه در آن، خواب بوده يا به كارى از كارهاى رواى دنيا سرگرم بوده است. پس، بر از دست دادنِ اين ساعت ها ـ كه مى توانسته است آنها را با كارهاى خوب، پر كند ـ چنان احساس زيان و تأسّفى به او دست مى دهد كه وصفْ ناشدنى است. اين است كه خداى متعال مى فرمايد: «آن روز، روز حسرت خوردن است» .