حدیث دربارهتجسّم اعمال

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لقَيسِ بنِ عاصِمٍ وهُوَ يَعِظُهُ ـ: إنَّهُ لابُدَّ لَكَ يا قَيسُ مِن قَرينٍ يُدفَنُ مَعَكَ وهُوَ حَيٌّ، وتُدفَنُ مَعَهُ وأنتَ مَيِّتٌ، فإن كانَ كَريما أكرَمَكَ، وإن كانَ لَئيما أسلَمَكَ، ثُمَّ لا يُحشَرُ إلّا مَعَكَ، ولا تُبعَثُ إلّا مَعَهُ، ولا تُسألُ إلّا عَنهُ، ولا تَجعَلْهُ إلّا صالِحا، فإنَّهُ إن صَلُحَ أنِستَ بِه، وإن فَسَدَ لا تَستَوحِشُ إلّا مِنهُ، وهُوَ فِعلُكَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در اندرز به قيس بن عاصم ـ: اى قيس! ناچار، تو را همدمى است كه با تو دفن مى شود و او زنده است. تو با او دفن مى شوى، در حالى كه تو مُرده اى. اگر بزرگوار باشد، تو را گرامى مى دارد و اگر فرومايه باشد، تو را تسليم مى كند. سپس آن همدم، جز با تو محشور نمى شود و تو جز با آن، برانگيخته نمى شوى و جز درباره او، از تو بازخواست نمى شود. پس آن را جز شايسته قرار مده؛ زيرا اگر خوب باشد، با وى اُنس مى گيرى و اگر بد باشد، جز از او وحشت نمى كنى. آن همدم، كردار توست.

۱.معاني الأخبار: ص 233 ح 1، بحار الأنوار: ج 71 ص 171 ح 1.

کلیدواژه‌ها عمل تجسم اعمال حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

جبرئيل عليه السلامـ در اندرز به پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: اى محمّد! هر كه را مى خواهى، دوست بدار؛ امّا بدان كه تو از او جدا مى شوى. هر كارى كه مى خواهى بكن؛ امّا بدان كه آن را ديدار خواهى كرد.

جبرئيل عليه السلامـ در اندرز به پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: اى محمّد! هر چه مى خواهى، زندگى كن، سرانجام مى ميرى. هر كس را مى خواهى، دوست بدار، سرانجام از او جدا مى شوى. هر كارى كه مى خواهى بكن؛ امّا بدان كه آن را ديدار خواهى كرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مؤمن، هر گاه از قبر خود بيرون آيد، عملش به صورتى زيبا در برابرش مجسّم مى شود. مؤمن به او مى گويد: تو كيستى؟ به خدا سوگند كه تو را شخص [خوب و] درستى مى بينم! او مى گويد: من، كردار تو هستم.پس، براى او نورى يا راهبرى به سوى بهشت مى شود. و كافر چون از قبرش بيرون آيد، كردارش به صورتى زشت و نويدى بد در برابرش مجسّم مى شود. او مى گويد: تو كيستى؟ به خدا سوگند كه تو را بد شخصى مى بينم! و او مى گويد: من، كردار تو هستم. پس، او را مى برد و به آتش مى افكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «روزى كه در صور دميده شود، گروه گروه بياييد» ـ: ده گروه از امّت من به صورت پراكنده محشور مى شوند. و امّا كسانى كه به صورت بوزينه محشور مى شوند، مردمان سخن چين اند؛ امّا كسانى كه به صورت خوك محشور مى شوند، حرامخواران اند؛ و امّا كسانى كه به صورت وارونه محشور مى شوند، رباخواران اند؛ و كسانى كه نابينا محشور مى شوند، آنان اند كه در حكم دادن، حق كُشى مى كنند؛ و كسانى كه كر و لال محشور مى شوند، آنان اند كه به اعمال خود مغرورند؛ و كسانى كه زبان هايشان را مى جَوَند، عالمان و قاضيانى هستند كه كردارشان بر خلاف گفتارشان است؛ و كسانى كه دست و پا بُريده محشور مى شوند، آنان اند كه همسايگان خود را مى آزارند؛ و به دار آويختگانِ بر شاخه هاى آتش، آنان اند كه نزد حكمران از مردم بدگويى مى كنند؛ و كسانى كه بد بوتر از مُردارند، آنان اند كه در پىُ شهوت ها و لذّت ها مى روند و حقّ خدا را از اموال خود نمى پردازند؛ و كسانى كه جُبّه پوشيده محشور مى شوند، فخر فروشان و متكبّران اند.