حدیث دربارهآثار اهمّيت دادن به آخرت
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ العَبدَ إن كانَ هَمُّهُ الآخِرَةَ كَفَّ اللّهُ عَلَيهِ ضَيعَتَهُ وجَعَلَ غِناهُ فيقَلبِهِ، وإن كانَ هَمُّهُ الدُّنيا أفشَى اللّهُ عَلَيهِ ضَيعَتَهُ وجَعَلَ فَقرَهُ بَينَ عَينَيهِ؛ فَلا يُمسي إلّا فَقيرا ولا يُصبِحُ إلّا فَقيرا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اگر همّ و غمّش آخرت باشد، خداوند زندگى اش را براى او سامان مى بخشد و بى نيازى اش را در دلش قرار مى دهد؛ ولى اگر همّ و غمش دنيا باشد، خداوند زندگى اش را براى او پريشان و پُرمشغله مى سازد و فقر را پيش چشم او قرار مى دهد. در نتيجه، شب و روزش را جز با نيازمندى سپرى نمى كند (هميشه احساس فقر مى نمايد).
۱.الزهد لابن حنبل: ص 42 عن الحسن.