حدیث دربارهآثار اهمّيت دادن به آخرت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن كانَتِ الآخِرَةُ هَمَّهُ جَعَلَ اللّهُ غِناهُ في قَلبِهِ، وجَمَعَ لَهُ شَملَهُ وأتَتهُ الدُّنيا وهِيَ راغِمَةٌ، ومَن كانَتِ الدُّنيا هَمَّهُ جَعَلَ اللّهُ فَقرَهُ بَينَ عَينَيهِ، وفَرَّقَ عَلَيهِ شَملَهُ ولَم يَأتِهِ مِنَ الدُّنيا إلّا ما قُدِّرَ لَهُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه آخرت، همّ و غمّ او باشد، خداوند، دلش را بى نياز مى گردانَد و پريشانى اش را سامان مى دهد و دنيا به رغم ميلش، به او روى مى آورد، و كسى كه دنيا همّ و غمّ او باشد، خداوند، فقر او را در پيش چشمانش قرار مى دهد و خاطرش را آشفته مى سازد و از دنيا، جز همان كه برايش مقدّر شده است، نصيب او نمى شود.

۱.سنن الترمذي: ج 4 ص 642 ح 2465 عن أنس.

کلیدواژه‌ها آخرت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی اهتمام به آخرت +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه آخرت، همّ و غمّ و وِردش باشد و چشم به آن بدوزد و همواره انديشه آن را در سر بپروراند، خداوند عز و جل دلش را بى نياز مى گرداند و زندگى اش را سامان مى بخشد و دنيا، با حالت زبونى و تسليم، به او روى مى آورد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه همّ و غمّش را يكسره همّ و غمّ آخرتش قرار دهد، خداوند، او را از همّ و غمّ دنيايش مى رهاند، و كسى كه همه همّ و غمّش، امور دنيا باشد، خداوند عز و جل اهمّيتى نمى دهد كه او در كدام درّه از درّه هاى دنيا به هلاكت در مى افتد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه شب و روز، بزرگ ترين همّ و غمّش آخرت باشد، خداوند، دلش را بى نياز مى گرداند و كارش را سامان مى بخشد و از دنيا نمى رود تا آن كه روزى اش را كامل دريافت كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تا مى توانيد، خويشتن را از همّ و غمّ دنيا فارغ گردانيد؛ زيرا هر كس كه دنيا بزرگ ترين همّ و غمّ او باشد، خداوند زندگى اش را نابه سامان مى سازد و فقر را پيش چشم او قرار مى دهد؛ و هر كس كه آخرت، بزرگ ترين همّ و غمّ او باشد، خداوند اُمورش را سر و سامان مى دهد و دلش را بى نياز مى گرداند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده اگر همّ و غمّش آخرت باشد، خداوند زندگى اش را براى او سامان مى بخشد و بى نيازى اش را در دلش قرار مى دهد؛ ولى اگر همّ و غمش دنيا باشد، خداوند زندگى اش را براى او پريشان و پُرمشغله مى سازد و فقر را پيش چشم او قرار مى دهد. در نتيجه، شب و روزش را جز با نيازمندى سپرى نمى كند (هميشه احساس فقر مى نمايد).

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداى متعال مى فرمايد: «اى فرزند آدم! خود را وقف عبادتِ من كن تا سينه ات را از بى نيازى پر كنم و فقرت را بزدايم. در غير اين صورت، دستانت را پر از كار [و مشغله] مى گردانم و فقرت را برطرف نمى سازم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بازگشتش از جنگ اُحُد، در حالى كه مردم ايشان را در ميان گرفته بودند ـ: اى مردم! به آباد كردن آخرتتان كه بِدان مكلّف شده ايد، روى بياوريد و از دنيايتان كه براى شما تضمين شده است [و روزى تان در آن، خواه ناخواه مى رسد]، روى بگردانيد و اعضا و جوارحى را كه به نعمت هاى او تغذيه شده است، در معصيت او كه موجب خشم خداوند مى شود به كار نگيريد و به طلب آمرزش از او بپردازيد و همّ و غمّ خود را صرف تقرّب به طاعت او كنيد. كسى كه به بهره اش از دنيا آغاز كند، بهره اش از آخرت را از كف مى دهد و به آنچه از دنيا مى خواهد هم نمى رسد؛ و كسى كه به بهره اش از آخرت آغاز كند، سهمش از دنيا به او مى رسد و از آخرت نيز به آنچه مى خواهد، دست خواهد يافت.