حدیث دربارهويژگى هاى آخرت گرايان

عنه عليه السلامـ في ذِكرِ حَديثِ مِعراج النَّبِيّ صلى الله عليه و آله ـ: قالَ اللّهُ عز و جل:. يا أحمَدُ، إنَّ أهلَ الآخِرَةِ لا يَهنَؤُهُمُ الطَّعامُ مُنذُ عَرَفوا رَبَّهُم، ولايَشغَلُهُم مُصيبَةٌ مُنذُ عَرَفوا سَيِّئاتِهِم، يَبكونَ عَلى خَطاياهُم، يُتعِبونَ أنفُسَهُم ولا يُريحونَها، وإنَّ راحَةَ أهلِ الجَنَّةِ فِي المَوتِ، وَالآخِرَةُ مُستَراحُ العابِدينَ، مُؤنِسُهُم دُموعُهُمُ الَّتي تَفيضُ عَلى خُدودِهِم، وجُلوسُهُم مَعَ المَلائِكَةِ الَّذينَ عَن أيمانِهِم وعَن شَمائِلِهِم، ومُناجاتُهُم مَعَ الجَليلِ الَّذي فَوقَ عَرشِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در بيان حديث معراج ـ: خداوند عز و جل فرمود: «. اى احمد! همانا اهل آخرت، از آن هنگام كه پروردگارشان را شناختند، غذايى خوش از گلويشان پايين نرفت و از آن هنگام كه گناهانشان را شناختند، هيچ مصيبتى آنان را به خود مشغول نساخت. بر گناهان خويش مى گريند. نفْس هايشان را به رنج مى افكنند و آنها را آسوده نمى گذارند. آسايش اهل بهشت، در مردن است و آخرت، آسايشگاه عبادتْ پيشگان است. مونس آنان، اشك هايشان است كه بر گونه هايشان سرازير مى شود، و همنشينىِ آنان، با فرشتگانى است كه در راست و چپ آنان قرار گرفته اند، و راز و نيازشان، با خداوند شكوهمندى است كه بر فراز عرشِ خويش است».
۱.بحار الأنوار: ج 77 ص 21 ـ 25 ح 6 نقلاً عن إرشاد القلوب.

احادیث دیگر این موضوع

۴
الأمالى، طوسىـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: محبوب ما و پيامبر ما ـ كه پدر و مادرم و جانم فدايش باد ـ يك ماه پيش از مرگش، خبر رحلتش را به ما داد. و چون زمان فراق نزديك شد، ما را در اتاقى جمع كرد و نگاهى به ما انداخت و چشمانش پر از اشك شد و سپس فرمود: «خوش آمديد. خداوند، شما را زنده بدارد. خداوند، شما را حفظ كند. خداوند، شما را نصرت دهد. خداوند، شما را نفع برساند. خداوند، شما را هدايت فرمايد. خداوند، شما را توفيق بخشد. خداوند، شما را به سلامت دارد. خداوند، شما را بپذيرد. خداوند، شما را روزى دهد. خداوند، شما را رفعت بخشد. شما را به تقواى الهى سفارش مى كنم، و به خداوند نيز سفارش شما را مى كنم. و آشكارا به شما هشدار مى دهم كه در ميان بندگان خدا و در زمين او، بر خدا برترى نجوييد؛ چرا كه خداوند متعال، به من و به شما فرموده است: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواستار برترى و فساد نيستند.و فرجام [ـِ خوش]، از آنِ پرهيزگاران است» و نيز فرموده است: «آيا جايگاه متكبّران، در دوزخ نيست؟!» ».
امام على عليه السلامـ در بيان حديث معراج ـ: خداى متعال فرمود: «. اى احمد! همانا اهل خير و اهل آخرت، كم رو و پُرحيايند. حماقتشان اندك و سودشان بسيار است. كمتر نيرنگ مى زنند. مردم از آنان در آسايش اند و نفْس هايشان از آنان در رنج است. گفتارشان سنجيده است. محاسبه نفْس مى كنند و بر آن خُرده مى گيرند. چشمانشان مى خوابد و دل هايشان نمى خوابد. ديدگانشان گريان است و دل هايشان به ياد خداست. آن گاه كه مردم از غافلان نوشته مى شوند، آنان از ذاكران قلمداد مى شوند، در آغاز هر نعمتى حمد مى گويند و در آخرش شكر به جا مى آورند. دعاى آنان به درگاه خداوند، بالا مى رود و سخنشان [به نزد او]شنيده مى شود. فرشتگان به آنان شاد مى شوند و دعايشان در آن سوى حجاب ها . احتمالاً اين جمله، اشاره است به انعكاس دعاى آنان در عوالمى كه حجاب ناميده مى شوند. مى گردد. پروردگار دوست دارد كه سخنشان را بشنود ـ چنان كه مادرْ فرزند را دوست مى دارد ـ و چشم بر هم زدنى، از او باز نمى مانند. علاقه اى به پرخورى و پرگويى و جامه زياد ندارند. مردم در نظر آنان، مردگان اند و خداوند در نظرشان زنده و كريم است. پشت كنندگان را از روى كَرَم فرا مى خوانند و روى آورندگان را مهربانى مى افزايند، و دنيا و آخرت در نزد آنان، يكى شده است».