ويژگى هاى آخرت گرايان
5 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في قَولِ اللّهِ عز و جل: «تِلْكَ الدَّارُ الْاخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّافِى الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا» ـ: التَّجَبُّرُ فِي الأَرضِ وَالأَخذُ بِغَيرِ الحَقِّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه شريف: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى دهيم كه در زمين، خواستاربرترى و فساد نيستند» ـ: [يعنى] گردنكشى در زمين [و جامعه] و گرفتن به ناحق.
۱.تاريخ دمشق: ج 65 ص 121 عن أبي هريرة.
الأمالي للطوسي عن عبد اللّه بن مسعود:نَعى إلَينا حَبيبُنا ونَبِيُّنا صلى الله عليه و آله نَفسَهُ ـ فَبِأَبيواُمّي ونَفسي لَهُ الفِداءُ! ـ قَبلَ مَوتِهِ بِشَهرٍ، فَلَمّا دَنَا الفِراقُ جَمَعَنا في بَيتٍ فَنَظَرَ إلَينا فَدَمَعَت عَيناهُ، ثُمَّ قالَ: مَرحَبا بِكُم، حَيّاكُمُ اللّهُ، حَفِظَكُمُ اللّهُ، نَصَرَكُمُ اللّهُ، نَفَعَكُمُ اللّهُ، هَداكُمُ اللّهُ، وَفَّقَكُمُ اللّهُ، سَلَّمَكُمُ اللّهُ، قَبِلَكُمُ اللّهُ، رَزَقَكُمُ اللّهُ، رَفَعَكُمُ اللّهُ!
اُوصيكُم بِتَقوَى اللّهِ، واُوصِي اللّهَ بِكُم إنّي لَكُم نَذيرٌ مُبينٌ، ألّا تَعلوا عَلَى اللّهِ في عِبادِهِ وبِلادِهِ؛ فَإِنَّ اللّهَ تَعالى قالَ لي ولَكُم: «تِلْكَ الدَّارُ الْاخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِى
الأمالى، طوسىـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: محبوب ما و پيامبر ما ـ كه پدر و مادرم و جانم فدايش باد ـ يك ماه پيش از مرگش، خبر رحلتش را به ما داد. و چون زمان فراق نزديك شد، ما را در اتاقى جمع كرد و نگاهى به ما انداخت و چشمانش پر از اشك شد و سپس فرمود: «خوش آمديد. خداوند، شما را زنده بدارد. خداوند، شما را حفظ كند. خداوند، شما را نصرت دهد. خداوند، شما را نفع برساند. خداوند، شما را هدايت فرمايد. خداوند، شما را توفيق بخشد. خداوند، شما را به سلامت دارد. خداوند، شما را بپذيرد. خداوند، شما را روزى دهد. خداوند، شما را رفعت بخشد.
شما را به تقواى الهى سفارش مى كنم، و به خداوند نيز سفارش شما را مى كنم. و آشكارا به شما هشدار مى دهم كه در ميان بندگان خدا و در زمين او، بر خدا برترى نجوييد؛ چرا كه
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن أرادَ الآخِرَةَ تَرَكَ زينَةَ الدُّنيا؛ فَمَن فَعَلَ ذلِكَ فَقَدِ استَحيامِن اللّهِ حَقَّ الحَياءِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خواستار آخرت است، زيور دنيا را وا نهد، و هر كس چنين كند، به راستى كه از خداوند آنگونه كه شايسته است، حيا كرده است.
۱.سنن الترمذي: ج 4 ص 637 ح 2458 عن ابن مسعود؛ كنزالفوائد: ج 1 ص 217، بحار الأنوار: ج 6 ص 131 ح 25.
الإمام عليّ عليه السلامـ في ذِكرِ حَديثِ مِعراج النَّبِيّ صلى الله عليه و آله ـ: قالَ اللّهُ تَعالى. يا أحمَدُ، إنَّ أهلَ الخَيرِ وأهلَ الآخِرَةِ رَقيقَةٌ وُجوهُهُم، كَثيرٌ حَياؤُهُم، قَليلٌ حُمقُهُم، كَثيرٌ نَفعُهُم، قَليلٌ مَكرُهُم، النّاسُ مِنهُم في راحَةٍ، أنفُسُهُم مِنهُم في تَعَبٍ، كَلامُهُم مَوزونٌ، مُحاسِبينَ لِأَنفُسِهِم مُتَعَيِّبينَ ۱ لَها، تَنامُ أعيُنُهُم ولا تَنامُ قُلوبُهُم، أعيُنُهم باكِيَةٌ وقُلوبُهُم ذاكِرَةٌ، إذا كُتِبَ النّاسُ مِنَ الغافِلينَ كُتِبوا مِنَ الذّاكِرينَ، في أوَّلِ النِّعمَةِ يَحمَدونَ وفي آخِرِها يَشكُرونَ، دُعاؤُهُم عِندَ اللّهِ مَرفوعٌ وكَلامُهُم مَسموعٌ، تَفرَحُ بِهِمُ المَلائِكَةُ ويَدورُ دُعاؤُهُم تَحتَ الحُجُبِ، يُحِبُّ الرَّبُّ أن يَسمَعَ كَلامَهُم
امام على عليه السلامـ در بيان حديث معراج ـ: خداى متعال فرمود: «. اى احمد! همانا اهل خير و اهل آخرت، كم رو و پُرحيايند. حماقتشان اندك و سودشان بسيار است. كمتر نيرنگ مى زنند. مردم از آنان در آسايش اند و نفْس هايشان از آنان در رنج است. گفتارشان سنجيده است. محاسبه نفْس مى كنند و بر آن خُرده مى گيرند. چشمانشان مى خوابد و دل هايشان نمى خوابد. ديدگانشان گريان است و دل هايشان به ياد خداست. آن گاه كه مردم از غافلان نوشته مى شوند، آنان از ذاكران قلمداد مى شوند، در آغاز هر نعمتى حمد مى گويند و در آخرش شكر به جا مى آورند. دعاى آنان به درگاه خداوند، بالا مى رود و سخنشان [به نزد او]شنيده مى شود. فرشتگان به آنان شاد مى شوند و دعايشان در آن سوى حجاب ها ۳ مى گردد. پروردگار دوست دارد كه سخنشان را بشنود ـ
عنه عليه السلامـ في ذِكرِ حَديثِ مِعراج النَّبِيّ صلى الله عليه و آله ـ: قالَ اللّهُ عز و جل:. يا أحمَدُ، إنَّ أهلَ الآخِرَةِ لا يَهنَؤُهُمُ الطَّعامُ مُنذُ عَرَفوا رَبَّهُم، ولايَشغَلُهُم مُصيبَةٌ مُنذُ عَرَفوا سَيِّئاتِهِم، يَبكونَ عَلى خَطاياهُم، يُتعِبونَ أنفُسَهُم ولا يُريحونَها، وإنَّ راحَةَ أهلِ الجَنَّةِ فِي المَوتِ، وَالآخِرَةُ مُستَراحُ العابِدينَ، مُؤنِسُهُم دُموعُهُمُ الَّتي تَفيضُ عَلى خُدودِهِم، وجُلوسُهُم مَعَ المَلائِكَةِ الَّذينَ عَن أيمانِهِم وعَن شَمائِلِهِم، ومُناجاتُهُم مَعَ الجَليلِ الَّذي فَوقَ عَرشِهِ. ۱
امام على عليه السلامـ در بيان حديث معراج ـ: خداوند عز و جل فرمود: «. اى احمد! همانا اهل آخرت، از آن هنگام كه پروردگارشان را شناختند، غذايى خوش از گلويشان پايين نرفت و از آن هنگام كه گناهانشان را شناختند، هيچ مصيبتى آنان را به خود مشغول نساخت. بر گناهان خويش مى گريند. نفْس هايشان را به رنج مى افكنند و آنها را آسوده نمى گذارند. آسايش اهل بهشت، در مردن است و آخرت، آسايشگاه عبادتْ پيشگان است. مونس آنان، اشك هايشان است كه بر گونه هايشان سرازير مى شود، و همنشينىِ آنان، با فرشتگانى است كه در راست و چپ آنان قرار گرفته اند، و راز و نيازشان، با خداوند شكوهمندى است كه بر فراز عرشِ خويش است».
۱.بحار الأنوار: ج 77 ص 21 ـ 25 ح 6 نقلاً عن إرشاد القلوب.