حدیث دربارهاحاديثى كه با عبارت «مى آيد» ، از حوادث آينده خبر مى دهند

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يأتي زَمانٌ على اُمَّتي اُمَراؤهُم يكونُونَ علَى الجَورِ، وعُلَماؤهُم علَى الطَّمَعِ، وعُبّادُهُم علَى الرِّياءِ، وتُجّارُهُم علَى أكلِ الرِّبا، ونِساؤهُم علَى زِينَةِ الدنيا، وغِلمانُهُم في التَّزويجِ، فعِندَ ذلكَ كَسادُ اُمَّتي ككَسادِ الأسواقِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى بر امّت من مى آيد كه زمامدارانشان، ستمگرند و عالمانشان، طمعكار و عابدانشان، رياكار و بازرگانانشان، رِباخوار و زنانشان، در پىِ زيور دنيا و پسرانشان، در تزويج. در چنين روزگارى [بازار]امّت من، مانند كسادى بازارها، كساد است.

۱.جامع الأخبار: ص 356 ح 997، بحار الأنوار: ج 22 ص 454 ح 11.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی نبوت غیب گویی های پیامبر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى بر مردم مى آيد كه اگر دنياىِ مرد به سلامت باشد، از بين رفتن دينش براى او اهمّيتى ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى بر مردم مى آيد كه در آن زمان، مردم گرگ هستند. بنا بر اين، اگر كسى گرگ نباشد، گرگ ها او را مى خورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى بر مردم مى آيد كه اگر نام كسى را بشنوى، بهتر از اين است كه او را ببينى و اگر او را ببينى، بهتر از اين است كه وى را بيازمايى؛ چه، اگر او را بيازمايى، حالاتى [ناخوشايند] بر تو آشكار مى كند. دين آنها، درهم هايشان است و همّ و غمّشان، شكم هايشان و قبله شان، زنانشان. براى گرده اى نان، خم مى شوند و براى درهمى به خاك مى افتند. سرگشته اند و مست. نه مسلمان اند و نه ترسا.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:زمانى بر مردم مى آيد كه شكيباىِ بر دين، مانند كسى است كه اخگرى را در كفِ خويش گرفته باشد. در آن زمان، اگر انسان گرگ باشد [، مى تواند زندگى كند]؛ وگرنه گرگ ها او را مى خورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، قطعا زمانى بر مردم مى آيد كه شراب را حلال مى شِمُرند و نام نبيذ روى آن مى گذارند. لعنت خدا و همه فرشتگان و مردم بر آنان باد!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزگارى بر مردم مى آيد كه قرآن، در دل هاى مردم، كهنه مى شود، همچنان كه لباس ها بر بدن ها كهنه مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به زودى زمانى بر امّت من مى آيد كه عالمان را جز به لباس نيكو و قرآن را جز به صداى خوش نمى شناسند و خدا را جز در ماه رمضان، عبادت نمى كنند. پس هرگاه چنين زمانى فرا رسد، خداوند، فرمان روايى را بر آنان مسلّط مى گرداند كه نه علم دارد، نه بردبارى و نه رحم.