حدیث دربارهجنگ جمل

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِنِسائهِ وهُنَّ عِندَهُ جَميعا ـ: لَيتَ شِعرِي! أيَّتُكُنَّ صاحِبَةُ الجَمَلِ الأدبَبِ ۱ تَنبَحُها كِلابُ الحَوأبِ، يُقتَلُ عن يَمِينِها وشِمالِها قَتلى كثيرَةٌ كُلُّهُم في النارِ، وتَنجُو بعدَ ما كادَت؟! ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به همسران خود كه همگى نزد ايشان جمع بودند ـ: كاش مى دانستم كدام يك از شما سواره آن شترِ پُر مويى هستيد كه سگانِ حَوأب بر او پارس مى كنند و از چپ و راست او افراد بسيارى كشته مى شوند كه همگى در دوزخ اند و خودش از آن جنگ، جانِ سالم به در مى برَد!

۱.الأَدَبُّ: الكثيرُ الوَبَر، وقيل: الكثيرُ وَبَرُ الوجه (لسان العرب: ج 1 ص 373).

۲.شرح نهج البلاغة: ج 9 ص 311 عن ابن عبّاس.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های اعتقادی نبوت غیب گویی های پیامبر صلی الله علیه و آله +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الملاحم و الفتنـ به نقل از عايشه و ابراهيم تميمى ـ: پيامبر خدا، به همسران خود فرمود: «كدام يك از شما، همان كسى است كه سگ هاى حوأب بر او پارس مى كنند؟». هنگامى كه عايشه از اين مكان عبور كرد، سگ ها بر او پارس كردند. عايشه درباره نام اين محل پرسيد. گفتند: اين جا آبگاه حوأب است. عايشه گفت: به گمانم بايد برگردم. به او گفته شد: اى اُمّ المؤمنين! تو فقط براى اصلاح ميان مردم آمده اى [نه چيزى ديگر].

كنز العمّالـ به نقل از قتاده ـ: پيامبر خدا، وقتى كه على عليه السلام و زبير را در سقيفه بنى ساعده ديد، فرمود: «آيا او (على) را دوست دارى، اى زبير؟». گفت: چرا دوست نداشته باشم؟ پيامبر خدا فرمود: «پس چگونه اى آن گاه كه به ناحق با او بجنگى؟!».

كنز العمّالـ به نقل از ابن عبّاس ـ: امام على عليه السلام به زبير فرمود: «تو را به خدا، آيا يادت هست كه من و تو در سقيفه بنى فلان بوديم و با هم زورآزمايى مى كرديم و پيامبرخدا بر من گذشت و به من فرمود: گويا دوستش دارى؟! و من گفتم: چرا كه نه؟! و پيامبر خدا فرمود: بدان كه او به ستم با تو خواهد جنگيد؟». زبير گفت: آرى. درست است. چيزى را كه فراموش كرده بودم، به يادم آوردى. پس زبير بازگشت و رفت [و از ادامه جنگ، دست كشيد].