درجات بهشت
7 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الدَّرَجَةُ في الجَنّةِ فَوقَ الدَّرَجةِ كما بينَ السَّماءِ والأرضِ وإنَّ العَبدَ لَيَرفَعُ بَصرَهُ فيَلْمَعُ لَهُ نورٌ يَكادُ يَخطَفُ بَصرَهُ فيَفرَحُ، فيقولُ: ما هذا؟ فيُقالُ: هذا نورُ أخيكَ المؤمنِ، فيقولُ: هذا أخي فُلانٌ كُنّا نَعمَلُ جَميعا في الدُّنيا وقد فُضِّلَ علَيَّ هكَذا؟! فيُقالُ: إنَّهُ كانَ أفْضَلَ مِنكَ عَمَلاً. ثُمَّ يُجعَلُ في قَلْبِهِ الرِّضا حتّى يَرْضى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درجات است و فاصله ميان آنها به اندازه ميان آسمان و زمين است. بنده [ى خدا] نگاهش را به بالا مى دوزد و نورى خيره كننده بر او مى درخشد، چندان كه نزديك است ديدگانش را كور كند. او شادمان مى شود و مى پرسد: اين چيست؟
گفته مى شود: «اين، نورِ برادر مؤمن توست».
مى گويد: اين همان برادر من فلانى است كه در دنيا پا به پاى هم، كار مى كرديم و اينك اين چنين بر من برترى داده شده است؟!
گفته مى شود: «او از تو در عمل، برتر بود».
سپس در دلش، احساس رضايت قرار داده مى شود تا خشنود گردد [و ديگر غبطه نخورَد].
۱.الأمالي للطوسي: ص 529 ح 1162 عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 77 ص 78 ح 3.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ جَلَّ ثَناؤهُ لَيُدخِلُ قَوما الجَنّةَ فيُعْطيهِم حتّى تَنْتَهي أمانِيُّهُم، وفَوقَهُم قَومٌ في الدَّرَجاتِ العُلى، فإذا نَظَروا إلَيهِم عَرَفوهُم فيَقولُونَ: رَبَّنا، إخوانُناكُنّا مَعَهُم في الدُّنيا فبِمَ فَضّلْتَهُم علَينا؟ فيقالُ: هَيْهاتَ! إنَّهُم كانوا يَجوعونَ حينَ تَشْبَعونَ، ويَظْمَؤونَ حينَ تَروَونَ، ويَقومونَ حينَ تَنامونَ، ويَشْخَصونَ حينَ تَخْفَضونَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ كه مدحش بزرگ است ـ گروهى را وارد بهشت مى كند و به آنها چندان عطا مى فرمايد كه آرزوهايشان تمام مى شود. بالاتر از آنها، گروهى ديگر، در درجاتى عالى به سر مى برند. چون اينان را بينند، مى شناسند و مى گويند: پروردگارا! اينان، همان برادران ما هستند كه در دنيا با هم بوديم. پس به چه سبب، آنها را بر ما برترى دادى؟
پاسخ مى آيد: «هيهات! زمانى كه شما سير بوديد، آنان گرسنه بودند. زمانى كه شما سيراب بوديد، آنان تشنه بودند. زمانى كه شما مى خوابيديد، آنها به عبادت ايستاده بودند. و آن گاه كه شما آرام [و آسوده] بوديد، آنان در سختى [و ناراحتى] بودند».
۱.الأمالي للطوسي: ص 528 ح 1162 عن أبي ذرّ، بحار الأنوار: ج 77 ص 77 ح 3.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ تباركَ وتعالى خَلقَ فيالجَنّةِ عَمودا مِن ياقُوتةٍ حَمْراءَ، علَيهِ سَبْعونَ ألفَ قَصرٍ، في كُلِّ قَصرٍ سَبعونَ ألفَ غُرفَةٍ، خَلَقها اللّهُ عز و جل للمُتَحابِّينَ والمُتَزاوِرينَ في اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ در بهشت، ستونى از ياقوت سرخ آفريده است كه روى آن، هفتاد هزار قصر است و هر قصرى، هفتاد هزار اتاق دارد. خداوند عز و جل اين قصرها را براى كسانى آفريده است كه براى او يكديگر را دوست مى دارند و ديد و بازديد مى كنند.
۱.الخصال: ص 639 ح 13 عن سهيل بن غزوان البصرى، بحار الأنوار: ج 8 ص 132 ح 35.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ في الجَنّةِ قَصْرا لا يَدخُلُهُ إلّاصُوّامُ رَجَبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، قصرى هست كه جز آنان كه ماه رجب را روزه مى گيرند، كسى وارد آن نمى شود.
۱.النوادر للراوندي: ص 259 ح 534 عن أنس بن مالك، بحار الأنوار: ج 97 ص 47 ح 32.
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ في الجَنّةِ دَرَجةً لا يَنالُها إلّا إمامٌ عادِلٌ، أو ذو رَحِمٍ وَصُولٌ، أو ذو عِيالٍ صَبورٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درجه اى است كه كسى به آن دست نمى يابد، مگر پيشواى دادگر يا خويشاوندى كه زياد صله رَحِم به جا آورد و يا عيالوارِ شكيبا.
۱.الخصال: ص 93 ح 39 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه السلام، بحار الأنوار: ج 74 ص 90 ح 9.
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ في الجَنّةِ غُرَفا يُرى ظاهِرُها مِن باطِنِها وباطِنُها مِن ظاهِرِها، يَسْكُنها مِن اُمّتي مَن أطابَ الكلامَ، وأطْعَمَ الطَّعامَ، وأفْشى السَّلامَ، وأدامَ الصِّيامَ، وصَلّى باللَّيلِ والنّاسُ نِيامٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، اتاق هايى هست كه بيرون آن از داخل ديده مى شود و درون آن از بيرون. در اين اتاق ها، آن كس از امّت من سُكنا خواهد گزيد كه سخن نيكو بگويد، اطعام كند، به همگان سلام دهد، بر روزه مداومت كند و شب هنگام كه مردم در خواب اند، نماز بگزارد.
۱.معاني الأخبار: ص 251 ح 1 عن أبي بصير عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 66 ص 369 ح 9.
عدّة الداعي عن النبيّ صلى الله عليه و آله:إنّ في الجَنّةِ مَنازِلَ لا يَنالُها العِبادُ بأعْمالِهِم، ليسَ لَها علاقَةٌ مِن فَوقِها ولا عِمادٌ مِن تَحْتِها. قيلَ: يا رسولَ اللّهِ، مَن أهلُها؟ فقالَ: أهلُ البَلايا والهُمومِ. ۱
عدّة الداعى:پيامبر خدا فرمود: «در بهشت، منزل هايى هست كه بندگان با اعمال خود، بدان ها نمى رسند. اين منزل ها نه از بالا آويخته اند و نه بر ستونى تكيه دارند [؛ بلكه معلّق اند]».
گفته شد: اى پيامبر خدا! اهل اين منازل كيان اند؟
فرمود: «بلاكشيدگان و اندوه زدگان».
۱.عدة الداعي: ص 240، بحار الأنوار: ج 81 ص 194 ح 50.