حدیث دربارهشكيبا

عنه صلى الله عليه و آله:لَقد اُوذِيتُ في اللّهِ وما يُؤذى أحَدٌ، واُخِفْتُ [في] اللّهِ وما يُخافُ أحَدٌ، ولَقد أتَت علَيَّ ثَلاثونَ مِن يَومٍ ولَيلَةٍ وما لي ولبِلالٍ طَعامٌ يأكُلُهُ ذو كَبِدٍ إلّا شيءٌ يُوارِيهِ إبطُ بلالٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس به اندازه من، در راه خدا آزار نديده و هيچ كس به اندازه من، در راه خدا ترسانده (تهديد) نشده است. سى شبانه روز بر من گذشت و من و بلال [حبشى]، غذايى كه موجود زنده اى مى خورد، براى خوردن نداشتيم، مگر آن مقدارى كه اگر زير بغل بلال مى گذاشتى، ديده نمى شد.

۱.كنز العمال: ج 6 ص 491 ح 16678 عن أنس.

کلیدواژه‌ها نبوت 3 محمد پیامبر خدا ویژگی های پیامبر صلی الله علیه و آله شکیبا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس به اندازه اى كه من در راه خدا آزار ديده ام، آزار نديده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس به اندازه من، آزار نديده است.

الطبقات الكبرىـ به نقل از اسماعيل بن عيّاش ـ: پيامبر خدا در برابر گناهان (خطاهاى) مردم، از همه شكيباتر بود.

المصنّف، ابن ابى شَيبَهـ به نقل از طارق مُحاربى ـ: پيامبر خدا را در بازار ذو المَجاز ديدم كه جبّه اى قرمزرنگ پوشيده است و مى رود و با صداى بلند مى گويد: «اى مردم! بگوييد: هيچ خدايى جز اللّه نيست تا رستگار شويد». مردى از پى او سنگ مى انداخت و قوزك ها و پشت پاشنه هاى پاى او را خونى كرده بود و مى گفت: اى مردم! به حرفش گوش ندهيد. او دروغگوست. پرسيدم: اين كيست؟ گفتند: جوانى است از طايفه عبد المطّلب. پرسيدم: اين مرد كه در پى او مى رود و سنگ مى زند، كيست؟ گفتند: او عمويش عبد العزّى، همان ابو لهب است.

تاريخ دمشقـ به نقل از مُنيب ـ: در جاهليّت، پيامبر خدا را ديدم كه مى فرمود: «اى مردم! بگوييد: هيچ خدايى جز اللّه نيست تا رستگار شويد»؛ امّا بعضى به صورت او، آب دهان مى انداختند و بعضى به رويش خاك مى پاشيدند و بعضى دشنامش مى دادند. در اين هنگام، دختركى قدح آبى آورد و پيامبر صلى الله عليه و آله صورت و دست هاى خود را شست و فرمود: «دختركم! شكيبا باش و براى مغلوبيّت و خوارى پدرت، اندوهگين مباش». من پرسيدم: اين دخترك كيست؟ گفتند: زينب، دختر پيامبر خداست و او دختركى نوجوان بود.

صحيح البخارىـ به نقل از ابن مسعود ـ: انگار پيامبر خدا را مى بينم كه داستان پيامبرى از پيامبران را به نمايش مى گذارد كه قومش او را زدند و خونين كردند و او خون از چهره اش پاك مى كرد و مى گفت: «بار خدايا! قوم مرا بيامرز؛ چرا كه آنان نادان اند».