حدیث دربارهفروتن

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۳، ص ۵۷۷، ح ۲۱۴۴

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

المناقب لابن شهر آشوب:كانَ النّبيُّ صلى الله عليه و آله. يُجالِسُ الفُقَراءَ، ويُؤاكِلُ المَساكينَ. ۱

المناقب، ابن شهر آشوب:پيامبر خدا. با تهى دستان مى نشست و با مستمندان، غذا مى خورد.

۱.المناقب لابن شهرآشوب: ج 1 ص 145 و 146، بحار الأنوار: ج 16 ص 228 ح 34.

کلیدواژه‌ها نبوت 3 محمد پیامبر خدا ویژگی های پیامبر صلی الله علیه و آله فروتن

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال به من وحى فرمود كه: «فروتن باشيد، تا هيچ كس به ديگرى فخر نفروشد و كسى به كسى تعدّى نكند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:پنج كار است كه تا زنده هستم، رهايشان نمى كنم: غذا خوردن بر روى زمين با بندگان، سوار شدن بر الاغ برهنه، دوشيدن بز با دست خودم، پوشيدن لباس پشمينه، و سلام كردن به كودكان، تا اين كارها بعد از من، سنّت شود.

امام باقر عليه السلامـ در بيان فروتنى و زهد پيامبر خدا ـ: جبرئيل عليه السلام كليدهاى گنجينه هاى زمين را سه بار نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و او را در انتخاب آنها آزاد گذاشت، بدون آن كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ از آنچه در روز قيامت برايش آماده كرده است، چيزى بكاهد؛ امّا هر بار، پيامبر صلى الله عليه و آله فروتنى در برابر خداوند عز و جل را برگزيد.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا، مانند بندگان، غذا مى خورد و مانند بندگان، مى نشست و روى زمين، چيز مى خورد و روى زمين مى خوابيد.

امام باقر عليه السلام:در روزگار پيامبر خدا، مستمندان، شب ها را در مسجد مى خوابيدند. يك شب، پيامبر صلى الله عليه و آله با مستمندانى كه در مسجد بودند، نزديك منبر در قابلمه اى افطار كرد. سى مرد از غذاى آن قابلمه خوردند و سپس آن قابلمه به همسران پيامبر خدا برگردانده شد و آنها را هم سير كرد.

امام صادق عليه السلام:جبرئيل عليه السلام نزد پيامبر خدا آمد و او را [ميان قبول پادشاهى و خزاين دنيا و ترك آنها]مخيّر كرد و از روى خيرخواهى به ايشان اشاره كرد كه براى خداى متعال، فروتنى كند [و دنيا را رد كند]. پس، پيامبر خدا براى فروتنى در برابر خداوند ـ تبارك و تعالى ـ، چون بردگان، غذا مى خورد و مانند بردگان [روى زمين]مى نشست.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، روى زمين نشسته بود و غذا مى خورد. زنِ تندزبانى از كنار ايشان رد شد و گفت: اى محمّد! به خدا سوگند كه تو مانند بندگان، غذا مى خورى و مانند بندگان مى نشينى. پيامبر خدا به او فرمود: «واى بر تو! كدام بنده، بنده تر از من است؟». زن گفت: لقمه اى از غذايت به من بده. پيامبر خدا، لقمه اى به او داد. زن گفت: نه به خدا، بايد لقمه اى را كه در دهانت هست، به من بدهى! پيامبر صلى الله عليه و آله لقمه را از دهانش در آورد و به او داد و زن، آن را خورد.

المعجم الكبيرـ به نقل از ابن عمر: ـاز پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمود: «جبرئيل، نزد من بود كه فرشته اى از آسمان بر من فرود آمد. اين فرشته كه بر هيچ پيامبرى پيش از من فرود نيامده بود و بعد از من نيز بر هيچ كس فرود نخواهد آمد، اسرافيل بود. او گفت: سلام بر تو، اى محمّد! و سپس گفت: من، فرستاده پروردگارت به سوى تو هستم. به من فرمان داده است تو را مخيّر سازم كه اگر مى خواهى، پيامبرى و بندگى را برگزين و اگر مى خواهى، پيامبرى و پادشاهى را. من به جبرئيل نگاه كردم. او به من اشاره كرد كه فروتنى كن. پس گفتم: پيامبرى و بندگى را انتخاب كردم».