حدیث دربارهفروتن

مكارم الأخلاقـ به نقل از اَ نَس بن مالك ـ: پيامبر خدا با يك نوشيدنى، افطار مى كرد و با نوشيدنى ديگرى، سَحَرى مى خورد و گاهى اوقات هم [در هر دو وعده]يك نوشيدنى بود. شبى براى ايشان نوشيدنى تهيّه كردم؛ امّا پيامبر صلى الله عليه و آله نيامد. من خيال كردم يكى از اصحاب، ايشان را دعوت كرده است. از اين رو، خودم نوشيدنى را خوردم. ساعتى بعد از عشا، پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. من از فردى كه همراه ايشان بود، پرسيدم: آيا پيامبر صلى الله عليه و آله در جايى افطار كرد، يا كسى ايشان را دعوت نموده بود؟ گفت: نه. من، آن شب را از فكر اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله نوشيدنى را از من بخواهد و نوشيدنى نباشد و گرسنه بخوابد، با چنان غم و اندوهى به سر بردم كه فقط خدا از آن خبر دارد! صبح، پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى كه روزه داشت، بيدار شد و درباره آن نوشيدنى از من سؤالى نكرد و تا كنون نيز از آن، سخنى به ميان نياورده است.